Ghazal 3315

لب لعل تو اگر جام شرابی دارددل ما نیز نمک خورده کبابی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3325

پاس اندوه دل تنگ نگه می داردشیشه ما طرف سنگ نگه می دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3330

هر که آیینه به روشنگر ساغر ببردرخی افروخته چون مهر به محشر ببرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3331

صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشتدل مجروح اگر جان ز عتابش ببرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3343

کعبه از کوی تو لبیک‌زنان می‌گذردزمزم از خاک درت اشک‌فشان می‌گذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3345

دولت از دیده بیدار طلب باید کردگریه چون شمع نهان در دل شب باید کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3350

روی آیینه دل تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3351

خنده چون کبک به آواز نمی باید کردخویش را طعمه شهباز نمی باید کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3352

رو نهان از دل بی کینه نمی باید کرداینقدر ناز به آیینه نمی باید کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3353

رخنه هایی که مرا در جگر آن مژگان کردزرهی نیست که بتوان به قبا پنهان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3354

حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کردصف محشر علم شهرت خود پنهان کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3362

سیر حسن خود اگر در دل ما خواهی کردسفر آینه را رو به قفا خواهی کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3364

از دو عالم دل اگر رو به سویدا می‌کردسیر پرگار درین نقطه تماشا می‌کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3365

بی‌تو گر شاخ گلی دیده تماشا می‌کردمشق نظاره آن قامت رعنا می‌کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3368

خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3379

تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3380

شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3391

اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3393

صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3394

سینه را تیره هوا و هوسی می سازدوقت آیینه مکدر نفسی می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3395

چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3400

پایم از گرمی رفتار چنان می‌سوزدکه دل آبله بر ریگ روان می‌سوزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3406

نه ز می خوردن ما شور و شری برخیزدنه ز همصحبتی ما ضرری برخیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3414

محو دیدار تو راحت ز الم نشناسدصورت خوب و بد آیینه ز هم نشناسد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3417

کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟جنبش قاف محال است به عنقا برسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3418

جذبه شوق اگر از جانب کنعان نرسدبوی پیراهن یوسف به گریبان نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3424

خط شبرنگ ز روی تو عیان خواهد شدعلم زلف درین گرد نهان خواهد شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3429

بیت معمور شد آن خانه که ویران تو شدحلقه کعبه شد آن چشم که حیران تو شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3432

صاف با ما دل آن شعله بیباک نشدسوخت پروانه ما و ز گنه پاک نشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3434

چند جان سختی ما سنگ ره ما باشد؟صدف ما گره خاطر دریا باشد

Saib TabriziGhazal1 min