Ghazal 2093

نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفتیوسف به ریسمان برادر به چاه رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2099

کام از جهانِ دون به هوس می‌توان گرفتاین شهد ریزه را به مگس می‌توان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2107

ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداختپیش رخت از هاله مکرر سپر انداخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2111

جمعیت اسباب، حجاب نظر ماستهر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2139

درد تو به دلهای سبکروح گران استتبخال بر آن لب گره رشته جان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2140

در وصل، دل از هجر فزون دل نگران استآوارگی تیر در آغوش کمان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2149

چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروستدایم دو دل از عشق چو شاهین ترازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2150

مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوستاز عرش گذشتن سفر مختصر اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2152

گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوسترفتار تو سیلی است که دل خار و خس اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2154

بودی که نمودست وجودش، دهن اوستسیبی که سهیل است کبابش، ذقن اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2155

کیفیت می با لب شکرشکن توستنقلی که می از خویش برآرد دهن توست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2160

یک دلشده در دام نگاهت نگرفته استدر هاله آغوش، چو ماهت نگرفته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2161

در روی زمین یک سر پر شور نمانده استته جرعه ای از کاسه منصور نمانده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2174

در هر جگری شوری ازین گرم نفس هستچون صبح، مرا حق نفس بر همه کس هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2186

آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیستروزی ز دل خود بود آن را که دهان نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2192

زین نقطه بود گردش پرگار فلکهاهر چند که ما را ز سویدا خبری نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2198

افسوس که ایام شریف رمضان رفتسی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2212

ظلم فریادی از ضعیفان استناله برق در نیستان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2213

عشق سلطان و عقل دهقان استرزق دهقان ز عدل سلطان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2214

سفر اهل شوق در وطن استخلوت اهل دل در انجمن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2215

صدق، روشنگر ضمیر من استصبح روشن ضمیر، پیر من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2219

لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2222

در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب استتیغ برهنه باشد رویی که بی نقاب است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2236

شراب نامرادی بی خمارستبه قدر تلخی این می خوشگوارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2241

نه هر تن لایق تشریف شاهی استشهادت آل تمغای الهی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2242

در خودآرایی خطرها مضمرستحلقه فتراک طاوس از پرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2257

خود به خود چشم تو در گفتارستبیخودی لازمه بیمارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2262

زمین نقش پایی است بر آستانتفلک شیشه باری است از کاروانت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2273

دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچبگسل از طول امل، چون مار در بستر مپیچ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2279

تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟چون گل از شبنم بزن بر چهره خود آب، صبح

Saib TabriziGhazal1 min