Seyid Azim Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Üzün hədisini dün söylədim bir ayə qədər,Görək ki, şərhini vaiz bilir bir ayə qədər?
Şadəm ki, könlüm oldu ol zülfü xalə mailŞadəm ki, könlüm oldu ol zülfü xalə mail –Kim, qarəbəxtlikçün candan olubdu qabil.
Vaizi-şəhr özü iqrarına etsəydi əməlVaizi-şəhr özü iqrarına etsəydi əməl,Düşməz idi bu qədər din ilə dünyayə xələl.
Dilbəstə olmasaydım əgər zülfi-yarə mənDilbəstə olmasaydım əgər zülfi-yarə mən,Çox da bu gunə olmaz idim bəxtiqarə mən.
Meyxanə tərəf saqi, amandır, güzər eyləMeyxanə tərəf saqi, amandır, güzər eylə,Tez gəl, bir ayağ ilə dəmağimi tər eylə.
Nolaydı bəzmimə ol gülüzar bir də gələNolaydı bəzmimə ol gülüzar bir də gələ,Şükufələr açılıb, novbahar bir də gələ.
Zahidin gər güzəri bir düşə meyxanə sarıZahidin gər güzəri bir düşə meyxanə sarı,Kafərəm gər dönə ol məscidi-viranə sarı.
Dün, ey Səfa ki, etmiş idin, xoşsəfa məniDün, ey Səfa ki, etmiş idin, xoşsəfa məni,Topraqdən götürmüsən, ey dilrüba, məni.
Hər şəhrdən əfzundu səfası MisrinHər şəhrdən əfzundu səfası Misrin,Təxmir olub işrətlə binası Misrin.
Dərbənddə Şüai, Qümri oldu şairDərbənddə Şüai, Qümri oldu şair,Qümrinin olub indi kitabı zahir,
Aləmdə hanı o kimsə kim, xürrəmdirAləmdə hanı o kimsə kim, xürrəmdir,Gər Xosrovü Cəmşid və gər kim, Cəmdir;
Ey Yusifi-Misrdən cəmalın əmləhEy Yusifi-Misrdən cəmalın əmləh,Nəsrin hamı şeri-şüəradən əfsəh.
Başdan ayağa eylədim afaqə nigahBaşdan ayağa eylədim afaqə nigah,Hər bir yeri gəzdim elədim mənzilgah,
Gəl, qılma təbiba, mənə əfsanə əlac!Gəl, qılma təbiba, mənə əfsanə əlac!Olmaz bilirəm xəsteyi-hicranə əlac.
Alimin kuşüvə al göftarınAlimin kuşüvə al göftarın,Sorma xasiyyət ilə ətvarın.
Sazı səksəndə ögrənən idbarSazı səksəndə ögrənən idbar,Bir də anı qiyamət olsa çalar.
Qardə gər acından olsa həlakQardə gər acından olsa həlak,Yeməz it artığın zəmanədə şir.
Hekayət (var idi bir vəziri-dəryadil)Var idi bir vəziri-dəryadil,Elmi-rəmlü nüçumdə kamil.
Bir nəfər dostaƏla, ey sərvəri-niku-xəsail-Ki, səndəndir fəxarət ruzigarə.
Mircəfərə xitab (Ey, oğul bil ki, feyzi-rəbbani)Ey oğul, bil ki, feyzi-rəbbaniNeçə əqsam edibdi dünyani.
Peyğəmbərin Əli ilə zarafatıBir gecə Yəsrib içrə ali-əbaBir təbəqdə yeyirdilər xurma.
Oğluma nəsihət (Ey oğul, şahə eyləmə cürət)Ey oğul, şahə eyləmə cürət,Şah təbinə özgədir halət.
Həccacın seyidləri qırmasıNecə ki, Yusif-ibn HəccacıNəql edirlər o sahibi-tacı,
Alimlərə hörmət haqqında moizəCəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid,Qönçeyi-novrəsideyi-Seyyid,
Mir Cəfərə xitabCəfər, ey qönçeyi-gülüstanım!Ey mənim bülbüli-xoşəlhanım!
OğlumaCəfər, ey qönçeyi-gülüstanım!Ey mənim bülbüli-xoş elhanım!
Arvadını boşamış kişi hekayəsiVerdi bir şəxs övrətinə təlaq,Vəchin ondan soruşdu bir sarsaq.
Həmədan kəndinin hekayəsi (Allaha rüşvət)Allaha ruşvətHəmədan ölkəsində xud əlan
Oğluma nəsihət (Ey oğul, bil ki, ola əta kani)Ey oğul, bil ki, ol əta kaniXəlq edib səndən ötrü dünyani.
Şeyxül-islam Molla ƏhmədəMəsnəviŞeyxül-islam, ey həya kani-