Samad Vurgun
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Üç yüz il acımadan, titrəmədən, duymadan,Hey diddi köksümüzü çarlığın zülüm quşu.
Anam gəliniBaşına döndüyüm, anam gəliniSən ilk qönçəsisən bizim gülşənin.
SünbülSünbülüm, sünbülüm, sarı sünbülüm,Adına söz qoşum barı sünbülüm.
Yadıma düşdüaşına döndüyüm gül üzlü sona!Ömrümün ilk çağı yadıma düşdü.
DargözBelə deyirlər ki, səndə "hünər" var...Bacaran insanın gözü dar olmaz.
BənövşəYazın novbarısan bizim diyarda,Qıvrım tellərini sana, bənövşə!
Xeyrə-şərə yaramazBizim böyük dünyamızda müxtəlifdir adamlar.Bir çoxunun öz şəklini çəkməlidir sənətkar.
ŞadlıqBu gün qonaq düşdüm Kükəl kəndinə,Könlümün bülbülü dil açdı yenə.
Ala gözlərYenə qılıncını çəkdi üstüməQurbanı olduğum o ala gözlər.
Ananın öyüdüGeyib əsgər paltarını, silahlandı qəhrəman,Onun polad sinəsinə sığışmadı ürəyi.
Qoca qəhrəmanın çıxışıBir şir kimi sinə gərdi o danışıq kürsüsünə,Bütün salon qulaq asdı bu qocanın gur səsinə.
Mıs-mısBoyun da var, buxunun da, pis də deyil vəzifən,Ağız dolu bircə dəfə danışmadın yenə sən.
MoskvaSən ey xəyalilə deyib güldüyüm,Qədrini canımdan əziz bildiyim.
Partizan BabaşSorağını alsam belə bu gün sənin uzaqlardan,Məhəbbətə hasar çəkməz nə ayrılıq, nə də zaman…
Ey könül! Min namə yaz bir gülüzarın eşqinəEy könül! Min namə yaz bir gülüzarın eşqinə,Can evindən seyrə çıx bir xoş güzarın eşqinə.
Dörd sözİnsan övladının asiman qədərUlduzu sayrışan bir lisanı var…
Sözün şöhrətiQanadlan hüsni-eşq ilə! Məkanın asimanlardır;Gül üzlü bir səhərsən ki qucağında bahar vardır.
İstiqbal təranəsiGünəşlər, aylar, ulduzlar vüqar ilə dolaşdıqca,Müzəffər ordumuz hər gün dənizlər, dağlar aşdıqca,
Ah, paxıllar!Biri gedir, biri gəlir paxılların bu dünyada,Bir iblisdir ilan başlı, balıq qanlı bu insanlar.
Deyin, gülün, övladlarım!Şəhər üstə qanad gərib mürgülədi yorğun axşam…Neçə çadır qurdu göydə lopa-lopa sıx buludlar.
Belələri də varGöz aldadan bir su kimiGah lal axar asta-asta,
Şair, nə tez qocaldın sənNemətsə də gözəl şeir,Şair olan qəm də yeyir,
Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikası himnithumb|right|Audio versiyaAzərbaycan! Çiçəklənən respublika, şanlı diyar!
Cavanlara xitabMənim düşkün könlüm sizdən eləyirBu fərz olan təmənnanı, cavanlar.
Maydan…Haman sənə məhəl-məmuriyyətim olan Köçəsgər kəndindən 180 rübləyə bir maydan at almşam. Bu qiymətə həqiqətən layiq idi öz rahat yerişi ilə. Pis və mənfi xasiyyətlərindən birisi də bu idi: daim qaçıb kəndin bağ-bostan və pambığını tələf edirdi. Kəndçilər də deyirdi: — A müəllim, atını qoyma!A müəllim, atını qoyma!
GöygölQucağında bir vaxt bəslədi sizi,Görmədi sizləri vəfalı Göygöl.
Bir qətrə yaşSaqiya! Saqiya! Gətir gizlicə,Görənlər olmasın divanələr var.
OrdaUzaq, bu həyatdan uzaq bir yer varYaşıl dağlarında sərin bir ruzgar.
Səlyan gözəliMənə hər gün bu yaxın pəncərədənDəli bir gözlə baxırsan, bu nədən?
Dilcan dərəsiYenə gördüm səni, Dilcan dərəsi,Yadıma çox köhnə zamanlar gəlir.