Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شور عشق تو در جهان افتادبیدلان را به جان زیان افتاد
Ghazal 157زین وجودت به جان خلاص دهندبازت از نو وجود خاص دهند
Ghazal 203بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کستا اوست اندر او دل خرم نیافت کس
Ghazal 204مه نجویم، مه مرا روی تو بسگل نبویم، گل مرا بوی تو بس
Ghazal 251به صفت، عاشق جمال توایمبه خبر، فتنهٔ خیال توایم
Ghazal 256من در طلب یارم ز اغیار نیندیشمپایم به سر گنج است از مار نیندیشم
Ghazal 271از گلستان وصل نسیمی شنیدهامدامن گرفته بر اثر آن دویدهام
Ghazal 274برون از جهان تکیه جایی طلب کنورای خرد پیشوایی طلب کن
Ghazal 278دلا با عشق پیمان تازه گردانبرات عشق بر جان تازه گردان
Ghazal 279رخش حسن ای جان شگرفی را به میدان درفکنگوی کن سرها و گوها را به چوگان درفکن
Ghazal 287روی است بهنامایزد یا ماه تمام است آنزلف است تعالیالله یا تافته دام است آن
Ghazal 314ای چشم پر خمارت دلها فگار کردهوی زلف مشکبارت جانها شکار کرده
Ghazal 332جان بخشمت آن ساعت کز لب شکرم بخشیدانم که تو ز آن لبها جانی دگرم بخشی
Ghazal 342بر دیده ره خیال بستیدر سینه به جای جان نشستی
Ghazal 373مرا تا جان بود جانان تو باشیز جان خوشتر چه باشد آن تو باشی
Qasida 15صبح است کمانکش اختران راآتش زده آب پیکران را
Qasida 20شاهد سرمست من صبح درآمد ز خوابکرد صراحی طلب، دید صبوحی صواب
Qasida 50آن مصر مملکت که تو دیدی خراب شدو آن نیل مکرمت که شنیدی سراب شد
Qasida 53ای دل، به سرِ مویی، آزاد نخواهی شد.مویی شُدیَ انْدَر غَم، هم، شاد نخواهی شد.
Qasida 93از همه عالم کران خواهم گزیدعشق دل جویی به جان خواهم گزید
Qasida 153به درد دلم کاشنائی نبینمهم از درد، دل را دوایی نبینم
Qasida 157هین کز جهان علامت انصاف شد نهانای دل کرانه کن ز میان خانهٔ جهان
Qasida 160ای لب و خالت بهم طوطی و هندوستانپیش جمالت منم هندوی جان بر میان
Qasida 162تا رقم حسن تو زد آسماننامزد عشق تو آمد جهان
Qasida 166اکنون که گشاد گل گریباندست من و دامن گلستان
Qasida 200عید است و پیش از صبحدم مژده به خمار آمدهبر چرخ دوش از جام جم یک نیمه دیدار آمده
Qasida 208ما فتنه بر توایم و تو فتنه بر آینهما رانگاه در تو، تو را اندر آینه
Rubai 5عشق تو بکشت عالم و عامی رازلف تو برانداخت نکونامی را
Rubai 15خاقانی را ز بس که بوسید آن لبدور از لب تو گرفت تبخال از تب
Rubai 19آمد به چمن مرغ صراحی به شغبجان تازه کن از مرغ صراحی به طرب