Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خنک آن پردلان دین پروردل بدین صرف کرده، جان بر سر
İstiftaBakı qəzetləri həzrət üləmadan soruşurlar ki, hal-hazırda Bakıdakı “kür” suyuna camaatın ehtiyacları var; aya bu su pakdırmı ki, camaat içə bilsin, yainki yox?Bu istiftaya belə cavab verilib: “Mövzuatı təşxis və təyin etməkdə üləmaya ehtiyac yoxdur: avamlarda təşxis edə bilərlər. Məəzalik… suyun üstündə açıq yer var, bilfərz, mütənəccis olubsa da, yağış vasitəsilə qətiyyən və yəqinən pak olub, heç bir şəkk və şübhə yeri yoxdur. Hər kəs istəsə, gedib təhqiq edə bilər”.
Gözüm ahıdalı yolunda kanıGözüm ahıdalı yolunda kanıTapundan bir vefâ bulmadı kanı
Töhfeyi-Sami, bölmə 165اصفهانی است در اوایل، عمر به تباهی صرف میکرد چون بقدر صورت خطی و نزاهت خدی داشت بقابضی شهر مذکور اوقات صرف میکرد و بعد از چند روز وزیر داروغه که ملازم درمش خان شاملو بود شد و بنابر آن که در فترات رومیه که تفصیل آن در کتب مفصله مطوله مسطور است خدمت نمایانی از او صادر شده بود بوزارت صاحبقرانی ( سرافراز شد و کار او بجائی رسید که در یک روز هزار تومان بخشیده بود که کم کسی را از وزراء این رتبت دست داده . سلمان ساوجی :بنای روزگار که این خشت زرنگار
Ghazal 183بی یاد دوست در دل مستان سرور نیستبی روی او بکعبه و بت خانه نور نیست
Ghazal 105روح القدس از کوی خرابات برآمدمشتاق تجلی به مناجات برآمد
Ana yurdumAzərbaycan, işıqlısan, genişsən,Yerin, havan, suyun, odun uludur.
Qit'a 74ای افسر زمانه و ای شاه روزگاراز دولت آفرید ترا آفریدگار
YoldadırKeçdi hicran dəmləri, nazəndə yarım yoldadır,Nazəninim yoldadırsa, laləzarım yoldadır.
Soltan Mahmudun bağıSoltan Mahmud Qəznəvi bir qitə bağ saldırmışdı ki, rövzeyi-rizvan kimi dilgüşa, firdövsi-bərin kim behcətəfza idi. Bir gün öz atası
Complaint 36خرمی رو در کشیدست از جهانوز میان برداشت انصاف آسمان
Rubai 68شاها ز منت مدح و ثنا بس باشدزین عورت بیچاره دعا بس باشد
Özün öl!Vermə ölmək xəbərin xalqa yalandan, özün öl!Ölməyib sağdır o sən sevməyən insan, özün öl!
Ghazal 251گل رنگ و رو ببازد گر در چمن درآییگوش از صدف کند در چون در سخن درآیی
The Treasury of Mysteries, chapter 32Oh thou, who on earth are beloved like the heaven, thy lovers are both earth and heaven.Thy work, since thou hadst knowledge, was greater than thou couldst imagine.
Ghazal 7مکن ای دوست ملامت من سودایی راکه تو روزی نکشیدی غم تنهایی را
La'ali-Manzuma, chapter 15چون گرفتند ره کوی شهادت در پیشزمرۀ خیل اسیران به هزاران تشویش
Ağacların bəhsiAlma, palıd, şam ağacı hal iləEylədilər bəhs bu minval ilə:
Uşaq səsləriMən bir uşaq tanıyırdım, dəcəl bir uşaq,Xəyalının quş qanadı, yel atı vardı.
Qafiyəsin tanımadı?!Döndü zaman tərsinə, it yiyəsin tanımadı,Baxdı fələk qurduğu, layihəsin tanımadı.
ƏrköyünBu küləyi Bakı niyə saxlayıbYatır, durur, çapalayır, döyünür.
Aşıq qardaşımaGəl qələm götürüb, qoşa saz tutaq.Süsənlər, sünbüllər, güllər bizdədir;
VaxtSən gələndə yanıma,istəyirsən daima
FidanAğacların arasında ulu, sağlam bir kötük,Ağır, kəskin baltalarla qol-qanadı qırılmış,
UcalıqXatirinə düşürmü ilk görüş çağlarımız?Onda nə əllərimiz, nə də dodaqlarımız
Gözüm, səndə səda varGözüm, səndə səda var,İskəndərvar səda var
Nitqin surətiMəzarın üstünə tikilmiş bu bəyaz mərmər insanın nəzəri-heyrətini nə qədər cəlb edirsə insan bir o qədər də ələmnak olur. Zira bu bir parça yazılı daş isə də, bir fani, daha açığı bir vətən və insaniyyət aşiqinin, arı olan həyata vida etdiyini insanlara bildirir. Gəmtalə bir milyonçu!!! Öz vətənini necə fəramuş etdin? Necə bu vida, bu müfarigət məcburi idi? Yəqin ki, sən əsarətin biəman əlindən qurtararaq, məqqərrisulhi-əbədi, mərkəzi-hürriyyəti-ilahi olan dəri-ahirətə çəkildin. Ey zayir! Sən bu qaranlıq İranda bir işıqlıq istəyirdin, lakin, ey ziyalı rəfiqim, özün bir qaranlıq hüfrə basdırıldın. Ey məlaktinət! Mən cəsarətən deyə bilərəm ki, sən behiştdən azadiyyət və hürriyyəti dünya əhlinə, xüsusən İran xalqına tanıtdırmaq üçün qanad çalıb dünyaya düşən bir mələk idin! Əcəba bəs nə üçün vətənində hürriyyəti-tam bərqərar olmamış uçub getdin? Övladi-vətənin hürriyyətə münasib bir qüvvətə malik olmadıqları üçün deyil?! Bəli! Bəli! Vətəndə, millətdə hənuz o iste’dad hazır olmadığı üçün yenə peşiman-peşiman cənnətə uçdun. Mələklərə, hurilərə, öz xəyali pişivalələrinizə qoşuldun.Ey mələk! Sən cənnətdən uçub yerə qondun, əfsus ki, qonduğun yerlər əcəlzari-fələkət olan İrandan ibarət qaldı. Mən yəqin edirəm ki, sənin ruhun da behiştdə İran adı eşitdikdə qəmnak olur, sərasimə diksinir. Əlbət ki, öz vətəninizin xarabalığından, məzlumiyyətindən mələklərə söhbət edərsən. Ey işıqlı gün! qaranlıq bir vaxtda çıxdın! Qürub etdikdə heç kəs sə-nin bu ələmnak qürubunu bilmədi. Vəfasız və hənuz haqşünaslığın qədri-mənzələtini anlamayan iranlıların qəlbindən məhv oldun. Fəqət hürriyyətpərəstanın gözündə, qəlbində müçəssəm duracaqsan!
DünyadaQafil dilim, bu nə yoldu tutubsan,Sərf edirsən nə kamaldı dünyada.
ÇəkməyəBir gözəllə əhdi peyman edəndə,Gərək yarın səngi-dağa çəkməyə.
DediAradım bir şəhlagözün qəlbini,Hər yaman, yaxşıya düz ki, düz dedi.