Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
توفیق، مرا رخت به منزل نرساندخاشاک مرا موج به ساحل نرساند
Rubai 88ای صید شده مرغ دلم در دامتمن عاشق آن دو لعل میگون فامت
Qit'a 7ای که رای روشنت آیینه گیتی نماستهیچ سری نیست کز رای تو باشد در حجاب
Ghazal 826شاد گردم که هر به ایامیقامتت را ببینم از بامی
Ben niçesi dirilem senden ırahBen niçesi dirilem senden ırahBilimezem ne kılam senden ırah
OrucluqDoğrusu, mən aşkar orucumu yeməyə qorxuram. Heç özüm də bilmirəm nədən qorxuram və niyə qorxuram; amma qorxuram.Bax, bunu hamı bilir, mən də bilirəm ki, oruc tutmaqnan, ya oruc yeməknən nə adamı behiştə hurilərin içinə ötürərlər, nə behiştdən qovlayarlar. Bunu hamı bilir.
Masnavi 3گاه با خود نشسته ام ز بدیگاه برخاسته ز فکر خودی
Ghazal 155دلبری دارم بغایت شوخ چشم و فتنه گرچون کنم؟ شوخ است و با او برنمی آیم دگر
Töhfeyi-Sami, bölmə 197ولد امیر فرامرز دیلمی است این مطلع از جمله اشعار اوست :گاهی گذر که بی تو بگلزار کرده ایم
Dəhənin dilbərimin çeşmeyi-heyvan dedilərDəhənin dilbərimin çeşmeyi-heyvan dedilər,Kim inanır bu sözə, göz görə böhtan dedilər.
Onsuz gecəSonsuz gecələr cənnətə uğrardım onunla,Dağlardakı sellər kimi çağlardım onunla.
Qit'a 12ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیستآنکو خطر نیافت ز فیضت خطیر نیست
Ghazal 26دلی که درد تو ارزد دوا نمیارزدکسی که مهر تو جوید جفا نمیارزد
Gördülər ta o gülün nərgisi-məstanələrinGördülər ta o gülün nərgisi-məstanələrin,Saldı saqilər həsəddən yerə peymanələrin.
Dəyişməzsə kökündənQəlbimdə dəniz var yenə kindən,Qan-yaş tökəcək el gecə-gündüz,
Rubaiyat, 125هر ناله که بر سر شتر میکردمدر پای شتر نثار دُر میکردم
Khosrow and Shirin, chapter 101دگر ره گفت کز دور فلک خیززمین را با هوا شرحی برانگیز
Ghazal 242عیش عیش ما باشد گر تو یار ما باشیمی دهی و می نوشی رازدار ما باشی
Oxutmuram, əl çəkin!Oğul mənimdir əgər, oxutmuram, əl çəkin!Eyləməyin dəngəsər, oxutmuram, əl çəkin!
Mufrad 16کو حیدر هاشمی و کو حاتم طیتا ماتم مردمی و مردی دارند
Ghazal 81عمری که بیتو ای مه نوشاد میرودسر داده خرمنی است که بر باد میرود
Çinarın şikayətiDindi yol üstündə qoca bir çinar:"Şairim, sənə bir şikayətim var:
Mən bir zaman şair idimMən bir zaman şair idim,Zirvələrdən zirvələrə
Qeyd edir çiynimdəkiMən həvadan yazmıram, haqqdan gəlir beynimdəki,Ağ varaqlar üstə sonra həkk olur zeynimdəki.
Bu növi ki, çərxi-fələkBu növi ki, çərxi-fələkBizim ilən mədar eylər,
Kəndimizin gözəliDurdu,Əl-üzünü yudu o, şehlə,
SəhərGünəş doğdu, yayıldı,Dağlar, daşlar ayıldı.
Atabəy MəhəmmədAtabəy Məhəmməd Qızıl Arslanın məktubunu Kirmandan Həmədana qayıtdığının ikinci günündə aldı. O, məmləkətin vəziyyətini çox da yaxşı hiss etmirdi. Bağdaddan gələn xəbərlər xəlifənin təzə bir qüvvətə istinad etməyə hazırlandığını bildirirdi. Əyyubilərin Misirdə böyük bir səltənət qurmuş fatimilərə qalib gəlməsi xəlifədə təzə bir ruh oyandırmışdı. O, xilafəti türklərin təsirindən qurtarıb əyyubilərin nüfuzuna tapşırmaq istəyirdi.Xəlifənin Atabəy ölkələri içərisində dolaşan təbliğatçıları əyyubilərin lehinə olaraq geniş təbliğat aparırdı. Musildə, Xarəzm şahlarının sərhəd şəhərlərində atabəylərə qarşı sui-qəsd hazırlanırdı.
Oyan, şair!“Necəsiniz?” –xəbər alır
Gecələr məni...Dünyanın ən ağır yolu gecədir,dünyanın ən böyük sevinci səhər.