Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Göreli şâhâ yüzünden bir cemâlKalmadı yüzüni görmege mecâl
MikroblarElə həmin sözlərdir ki, eşidirik.Hər bir qəzeti əlimizə alsaq, görəcəyik ki, elə həmin sözlərdir ki, ha eşidirik; məsələn, hər bir rastımıza gələn qəzeti açıb oxuyaq:
Marsiya 1سرور سینه من از فروغ روی تو بودولی بسوخت بدرد تو جان غم فرسود
Ghazal 235ماه اگر خوانم رخت را، نیست مه تابان چنینسرو اگر گویم قدت را، راستی هست آن چنین
Töhfeyi-Sami, bölmə 711از آدمی زاده های سمنان است و استیفای قاسم علی سلطان تعلق بدو دارد و مردی خوش صحبت و به مشرب است این مطلع از اوست :دریغا ما ندانستیم قدر دردمندی را
Padşah və zərifBir zərifdən bir günah sadir olmuşdu. Padşah hökm elədi ki, onunburnunu deşib, bir ip taxıb küçə və bazarı dolandırsınlar. Zərif ərz
Gəl, sevdiciyimSəndən sən ayırdın məni, can qalmadı canda,Sənsiz yaşamaq ölməyə bənzər bu cahanda.
Qasida 57ای دلارام و دل آشوب و دلاویز پسرعهد کرده بوفا با من و نابرده بسر
Qit'a 42هر که بر مردمان ستم نکندکس برو نیز لاجرم نکند
Çox gözəllər gördüm, axtardım bütün dünyanı mənÇox gözəllər gördüm, axtardım bütün dünyanı mən,Tapmadım aləmdə öz könlüm sevən cananı mən.
Şair qardaşıma məktubQoy söyləyim ürəyimin sözünü,Bir kərə də görməmişəm üzünü,
Ghazal 1556سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده استبوی پیراهن یوسف ز صبا نشنیده است
Qit'a 99از زمانه منال خاقانیگرچه در غربتت منال نماند
Ghazal 416گلت بنده گردید و شمشاد نیزغلام تو شد سرو آزاد نیز
Ghazal 272بی خط سبزت شبی هر جا که منزل داشتمتا سحر چون سبزه پا از رشک در گل داشتم
Gerek ki terk ide varını yarı dileyenGerek ki terk ide varını yarı dileyenAğyâr ulaşuğını kese yârı dileyen
Din məsələsiQonşumuz Kərbəlayı Heydərin iki oğlu var idi: biri doğma oğlu Qasım, – səkkiz yaşında, biri də ögey oğlu Nəcəfqulu, – on yaşında.Uşaq vaxtı küçədə aşıq oynayanda hərdənbir savaşardıq. Mən on yeddi yaşında idim və elə olurdu ki, hərdənbir Qasımı da döyərdim, hərdənbir Nəcəfqulunu döyərdim.
Qit'a 1همه دان غیر خدا نیست، همه دانش ماغیر ازین نیست که : هستی همه دانیم او را
Ghazal 238آیینه دل پاک دار، ای طالب دیدار اوباشد که اندازد نظر در آینه رخسار او
Töhfeyi-Sami, bölmə 4لمؤلف:قال رب الجلیل فی التزیل
Şair və dövlətliBir miskin şair bir təvangərin yanına gəldi. Elə yovuq oturdu ki,şair ilə təvangər arasında bir vəcəb (qarış) yer qaldı. Təvangər bu səbəb-
OxşamaGəlişin ürəksiz oldu,Görüşün sürəksiz oldu,
Qasida 58ای کرده تیره روز معادی بتیغ و تیرآمد بخدمت تو گرانمایه ماه تیر
Qit'a 44چه فتوی کند خواجه خواجه زادهکه جود طبیعی بدو می پناهد
Aşiq olalı zülfünə, ey gül, dəliyəm mənAşiq olalı zülfünə, ey gül, dəliyəm mən,Öldür məni, asudə elə, ölməliyəm mən.
Qaçaq NəbiBeş pərdəli, doqquz şəkilli tarixi dramatik poema*İştirak edənlər
Ghazal 1558مستیِ چشم تو در مرتبه هشیاری استخوابِ آهونگهان شوختر از بیداری است
Qit'a 111خاقانی اگرچه راستپیوندیپیوندِ تو کژنهاد نپسندد
Ghazal 426سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخشماه را ماند که میتابد همی نور از رخش
Ghazal 277خود را ز گریه شب همه شب غرق خون کنمسر چون حباب صبحدم از خون برون کنم