Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Gözlərim olmaq üçünGüzgün, ah eyləmişəm.
Ghazal 5698سبک به چشم تو از شیوه وفا شدهامسزای من که به بیگانه آشنا شدهام
Qasida 36تا دل من دل به قناعت نهادملک جهان را به جهان بازداد
Rubai 150دل کیست؟ که او طلب کند یاری تویا تن ندهد به محنت و خواری تو؟
Görüb mühlik mənim çevrəmdə bəhri-eşq tüğyanınGörüb mühlik mənim çevrəmdə bəhri-eşq tüğyanın.Qaçıb bir dağə çıxdı Kuhkən, qurtarmağa canın.
Nigârâ cânda ışkundur sirişteNigârâ cânda ışkundur sirişteGönülümdür odun ile birişte
YuxuPuf, kuf, fuf… A kişi, bilmirəm bu hövlnak yuxular nədir ki, mən görürəm… (tuf, tuf, tuf, Sərdar Mənsurə…). A kişi yatmışdım, neyləmişdim, onda gördüm bir haf-huf anqırtısı gəlir, hərdəm deyir mmm məgə məgə məgər məra nəmişünasi? Yerimdən qalxıb can basdım anqırtı gələn səmtə. Yetişdim gördüm gülüm nanay, nay nanay, sərdar nanay day dalay… Qərəz, hə onda gördüm ki, cəhənnəmimizin qapısında bir nəfər sərdari-şərarətmədar, şəqavətasar, səlabət və şücaətdə misli-himar saxlayıblar. Hərdəm buna deyirlər: gir yuvana heyvan… Sərkarın qeyzi tutub elə bilir ki, bunlar Pəştin kələklərindəndir, birdən o sərdari-murdar, rəisi-tüccar, sərkərdeyi-küffar, kilabi-üqar kimi bir silkinib haffıldadı: “Pəsəra, məgər məra nəmişünasi?”. Dedilər: məgər sən kimsən? Dedi ki, mən…Mən küllikar Mirzə Fətulla xanam ki, əvvəl səglər səgi-Rəşt budəm və həmin mənsəbra bəd əz-salha şəbizindədari… və raşnə mali… və rəxtxabəndazi çinin bədəst avürdə budəm nə beasani… Bəs ki, dəndanhayəmra əz-zərb la-yəzrəb didəm (uj) zərbi-fişar dadəm bəçeşmhayəm sürxi amədə … Ta səglər səgi şüdəm salha dəst zənani-bisahibra-giriftə bəxaneyiin və an əz-əyan bürdəm (cəhəti-kəfalətha, nə xəyali-digər…) şüdəm əbili-tunban (yəni əmiri-tuman) dər həmin mənsəb həm qərnha çəndən ətfali-sadə dər dəsti-badəra bəxəlvətxanəhayi-ağlayan bürdəm (bər bəstha ki, xaricə nəbinəd, nə bekari-digər). Ta şüdəm salar əbkəm (salar əfxəm). Vəli in mənsəbra ki, hala darəm kafdari-məkfur (sərdarimənsur) əz bərəkəti-batini-abi-şur ki, mahiyan cürbəcür başəd əzdövləti dühəzari-hayi-şəmşirdar müsyö Lyazanov ta inra güft fəryad kərd “Lyazanov, Lyazanov”. Onda gördüm cəllad ərzəq çeşmi-diraz dəndan, bəli, bəli, Sərdar qayıtdı: Lyazanov, o şəxslər ki, füqəradırlar, öz yeməklərinə balıq tuturlar, məbada-məbada balığın birin onlara altı şahıdan artıq hesab edəsən ha! Gədə, bu axmaq uşağına hürriyyət verildi, birdən xudanəkərdə hürriyyətin annarlar, onda sənin hənavı mənim saqqalıma, mənimkin sənin rüşvətüvi yeyənin bığlarına yaxarlar. Ondan sonra qayıtdı ki, xub ağayi inkir-minkir bərdarid inhara məravil künid. Axır on rədərsuxtə şərüfil şərüfil-üləma himariz-zakirin həzaran dəfə vəqti-iftar bədəhəni-ruzə dər məhzər divist nəfər ağayani-Rəşt ki, ümumən dər həmin cayənd əgər bavər nədarid dərra kəşudə və pürsid beqül-hüvəllah bərənchayi-sədri püxtə hazir iftar qismha xurdəənd ki, sərdar şüma dər əla dərəceyi-illiyyin ba-hurüleyn xahid şüd. Didəm əz əndəruni-cəhənnəm sədaha miayəd ki, sərdar, sərdar befərma befərma, dər-incayəm, nə tənha beşümə həmə on qismhara xurdeyim: hə, maliklər dedilər ki, bu pulları bizə niyə verirsən? Əgər verirsən, sənə biz də mənsəb verək. Biz bularsız da veririk: Fironül-mülk ya Şəddadül-əyalə ya Dəyyusülməmalik… ya əgər verirsən ki, səni xilas edək, olmaz, gir oda, gir, gədə, gir, gir! Heyvan, gir, gir, gir”. Elə onu anqırtıynan atanda onun səsinə oyandım. Odur ki, Sırtıq ola-ola adım Dəli oldu.Dəli*
Rubai 8یک لحظه دلم را سر هشیاری نیستبا هشیاران مرا سر یاری نیست
Qəsdi-can eylər, o fəttan gözlərin bidaddırQəsdi-can eylər, o fəttan gözlərin bidaddır,Bir kəbutər qəsdinə, guya iki səyyaddır.
Bu baharBir yaşıl ulduza bənzər bu bahar,Qəmlidir, yalqıza bənzər bu bahar.
Ghazal 5700چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام
Qasida 52دیر خبر یافتی که یار تو گم شدجام جم از دست اختیار تو گم شد
Rubai 153یک روز دیار یار بگذارم و روزین منزل غصه رخت بردارم و رو
Nəmi-əşkim mükəddər xatirimdən dəfi-qəm qılmazNəmi-əşkim mükəddər xatirimdən dəfi-qəm qılmaz,Bu rövşəndir ki, nəm ayinədən jəngar kəm qılmaz.
Işk ile gönül seyl olıban taşa gerekdürIşk ile gönül seyl olıban taşa gerekdürNakş eyleye cân derdini her taşa gerekdür
VəkilMüsəlman içində bir söz var, deyərlər ki, “Kor atın da kor nalbəndi olar”.Hələ bu qalsın kənarda.
Ghazal 10چند پرسی ز کجایی و کجایی و کجا؟از نهان خانه تجریدم و از دار فنا
Dersən mənə kim, huriyi-qılman olacaqdırDersən mənə kim, huriyi-qılman olacaqdır,Qismət sənə ol Kövsəri-rizvan olacaqdır.
Bir gözəl üzBu gözəllik gedəcək, incə məsəldir, gözəlim,Hər gözəl ən gözəl, ən dadlı qəzəldir, gözəlim!
Ghazal 5704مرا که هست به دل کوه آهن از مردمسبک چگونه توانم گذشتن از مردم
Qasida 65گوئیی کز عشق او یک شهر جان افشاندهاندزر و سر بر عشوهٔ آن عشوهدان افشاندهاند
Rubai 154خالی،که لبت همی بباراید ازوخالیست سیه که مشک میزاید ازو
Ol pərivəş kim, məlahət mülkünün sultanıdırOl pərivəş kim, məlamət mülkünün sultanıdır,Hökm onun hökmüdürür, fərman onun fərmanıdır.
Yolunda yalın ayağ u ser-bâz olısaramYolunda yalın ayağ u ser-bâz olısaramCân oynayıban ışkuna ser-bâz olısaram
YuxuMolla, salaməleyk!Durmuşdum, yuxuda gördüm ki, iki nəfər cavan oğlan, biri 15 yaşında zülflü və biri də 30 yaşında bığlı-birçəkli bir-birinə yetişdikdə, otuz yaşlı on beş yaşlıya hirsli dedi ki, ədə, ... bəs sən mənə vədə vermişdin ki, axşam bizə gələsən, necə oldu? Sən də Məhəmmədəli şah oldun ki, dediyin sözdən qaçasan?
Rubai 10گر دلبر من شیوه مستان گیردبر عاشقان خود هزار دستان گیرد
Dəllak pəsər kayineyi-əhli-nəzərdir.Dəllak pəsər kayineyi-əhli-nəzərdir.Bir surəti-bimisldi, bir şəkli-digərdir.
Yadigar kimiGəldin xəzanlı ömrümə bir gün bahar kimiCanlandı laləzar kimi ruhumda şəfqətin.
Ghazal 5717ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارمبهشتی از دل دیوانه در بغل دارم
Qasida 92صفتی است حسن او را که به وهم در نیایدروشی است عشق او را که به گفت بر نیاید