Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل
Ghazal 5286در نمود نقشها بیاختیار افتادهاممهره مومم به دست روزگار افتادهام
Ghazal 5288تا به فکر شبرویهای خیال افتاده اممست لذت در شبستان وصال افتاده ام
Ghazal 5298این منم در دست زلف یار را پیچیدهامدر سخن آن شکرینگفتار را پیچیدهام
Ghazal 5352خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم
Ghazal 5357داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم
Ghazal 5363پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم
Ghazal 5370می شود از اشک چشم عاشق دیوانه گرمکز شراب تلخ گردد دیده پیمانه گرم
Ghazal 5391با فقیری در سخاوت بی نظیر عالممچون دعا با دست خالی دستگیر عالمم
Ghazal 5408جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنمچند لنگر در ضمیر خاک چون قارون کنم
Ghazal 5410دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنمبا دل مجروح با مشکین سنانش چون کنم
Ghazal 5416رشته جسم گرانجان را ز سر وامیکنمسر برون چون سوزن از جیب مسیحا میکنم
Ghazal 5418در ریاضِ آفرینش صد دل بیبرگ رابا تهیدستی رعایت چون صنوبر میکنم
Ghazal 5435ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایمقطره خود را به دریای بقا پیوسته ایم
Ghazal 5443ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایمزهر را بسیار از یک خنده شکر کرده ایم
Ghazal 5447ما دماغ خشک را از باده گلشن کردهایمبارها این شمع را از آب روشن کردهایم
Ghazal 5451ما که سطر کهکشان از لوح گردون خوانده ایمدر خط دیوانی زنجیر، عاجز مانده ایم
Ghazal 5456عشق را در بند جسم از پیچ و تاب افکندهایمخضر را در دام از موج سراب افکندهایم
Ghazal 5457روزگاری در رگ جان پیچ و تاب افکندهایمتا ز روی شاهد معنی نقاب افکندهایم
Ghazal 5458ما ز روی آتشین او نقاب افکندهایمبار اول ما بر این آتش کباب افکندهایم
Ghazal 5459ما دل خود را ز غفلت در گناه افکنده ایمیوسف خود را ز بی چشمی به چاه افکنده ایم
Ghazal 5470گرد باد دامن صحرای بی سامانیمهیچ کس را دل نمی سوزد به سرگردانیم
Ghazal 5473مستیی کو تا ره صحرای محشر سرکنیمشیشه را سرو کنار چشمه کوثر کنیم
Ghazal 5510نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردمدر آنجا باز خواهم شد اگر اینجا گره خوردم
Ghazal 5511برآن می داردم همت که از افغان دهن بندمز سنگ سرمه سدی پیش یأجوج سخن بندم
Ghazal 5517ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدمز روی تلخ دریا دامن از وصل گهر چیدم
Ghazal 5522زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارمدلی در گرد کلفت چون چراغ آسیا دارم
Ghazal 5531امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارمچه مجنونم که چشم روغن از ریگ روان دارم
Ghazal 5532شبستان جهان را روش از صدق بیان دارمکه من از راستی چون شمع آتش در دهان دارم
Ghazal 5558من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسمز دشمن دیگران ترسند و من از خویش می ترسم