Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بگشا ز بال همت عالی مکان گرهتا کی شوی چو بیضه درین آشیان گره؟
Ghazal 6632از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده
Ghazal 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفتهطوفان عنان کشتی از ناخدا گرفته
Ghazal 6654از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ایبرق پیش خوی تندت پای در گل مانده ای
Ghazal 6655در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ایاز حساب زندگی روز شمار آسوده ای
Ghazal 6661ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانهایاز خرابات تو مهر گرمرو پیمانهای
Ghazal 6662هر که دارد با پریزادان معنی خلوتیهمچو مارش می گزد هر حلقه جمعیتی
Ghazal 6670پیش اغیار از بهار تازه رو گلشن تریاز دل خود در شکست کار من آهن تری
Ghazal 6676چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری
Ghazal 6677از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟
Ghazal 6678یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی
Ghazal 6699نیست جز داغ عزیزان حاصل پایندگیخضر، حیرانم چه لذت می برد از زندگی
Ghazal 6700جلوه برقی است نور آفتاب زندگیگردش چشمی است دوران حباب زندگی
Ghazal 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنیاین ستم ها چیست ای بی درد بر من می کنی؟
Ghazal 6732سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شویدر سیاهی غوطه زن تا چشمه حیوان شوی
Ghazal 6734شکوه ای دارم به شرط آن که پنهان بشنویپیش ازان کز من خبر در کافرستان بشنوی
Ghazal 6735خندهی بیجا مزن تا طعن بیجا نشنویپا منه بیرون ز راه شرم تا پا نشنوی
Ghazal 6736خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهیابر بی باران بود دستی که شد ز احسان تهی
Ghazal 6739چمن را داغ دارد رویت از گلهای پی در پیز ریحان های جان پرور، ز سنبلهای پی در پی
Ghazal 6740نباشد دولت بیدار را چون انقلاب از پی؟که دارد شبنم این باغ چشم آفتاب از پی
Ghazal 6745به ظاهر نیست عشق را اگر بر دست و پا بندیبه هر مو دارد از پاس وفاداری جدا بندی
Ghazal 6752گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داریبت خود می کنی سنگی اگر از راه برداری
Ghazal 6755زمین از دامن تر عالم آب است پنداریز غفلت آسمان ها پرده خواب است پنداری
Ghazal 6763ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمریبنه از سرمه طوق خامشی بر گردن ای قمری
Ghazal 6764ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجورینمی سازد خنک بیمار را دل شمع کافوری
Ghazal 6795تا ز رخسار چو مه پرده برانداختهایسوز خورشید به جان قمر انداختهای
Ghazal 6809اگر از موج خطر چشم به ساحل داریدر دل بحر همان آینه در گل داری
Ghazal 6815تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟چشمه خضر نهان در دل ظلمت سازی
Ghazal 6824چند در فکر سرا و غم منزل باشی؟گذرد قافله عمر و تو غافل باشی
Ghazal 6832از سر صدق اگر سینه خود چاک کنیفیض صبح از نفس پاک خود ادراک کنی