Ghazal 5774

ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟به هیچ و پوچ دل خویش چند آب کنیم؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5786

تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه امصحرای محشری است سیه پوش سینه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5804

تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟دل جای دانه چند درین گلستان خورم؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5809

از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5822

آغاز خط مفارقت از یار می‌کنمدر نوبهار پشت به گلزار می‌کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5824

دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5830

سنجد کسی که باده و تریاک را به همنسبت کند سخاوت و امساک را به هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5853

ما نقل باده را ز لب جام کرده ایمعادت به تلخکامی از ایام کرده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5884

ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیماین زهر را زیاده ز اندازه می کشیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5890

آن همت از کجاست که منزل یکی کنیمبا آن یگانه دو جهان دل یکی کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5915

کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟چون لاله نفس سوخته زین سنگ برآیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5929

سررشته مهر از می بیباک بریدیمبی دردسر از سلسله تاک بریدیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5942

قسم به ساقی کوثر که از شراب گذشتمزباده شفقی همچو آفتاب گذشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5943

ازان گشاده جبین جام پر شراب گرفتمعجب هلال تمامی ز آفتاب گرفتم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5945

به سینه تخم امیدی چو شوره زار ندارمستاره سوخته ام چشم بر بهار ندارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5962

همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5963

تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5966

خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5969

دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5983

کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5993

فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5994

از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختنهمچو طفلان هر طرف بهر تماشا تاختن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6010

اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6011

موج دریا را نباشد اختیار خویشتندست بردار از عنان گیر و دار خویشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6052

با هوسناکان چنین گر آشنا خواهی شدنبی مروت، بی حقیقت، بی وفا خواهی شدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6054

چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟چند بار از بی بری بر باغبان خواهی شدن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6063

می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6065

چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کناین بنای سست پی را آهنین بنیاد کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6076

ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کنحشر خواب آلودگان از نعره مستانه کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6095

می گذشت از پرده های آسمان فریاد منبرنمی آید کنون از آشیان فریاد من

Saib TabriziGhazal2 min