Ghazal 4941

که حد دارد تواند شد طرف با حسن بیباکش ؟که با آن سرکشی چون سایه باشد سرو در خاکش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4948

خوشا قزوین و باغ شاه و گلگشت خیابانشکه از آیینه پیشانی صبح است میدانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4952

رگ ابری است آن لبهای نوخط، بوسه بارانشکه عمر جاودان بخشد به عاشق مد احسانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4974

شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4985

لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4995

خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویشنشود هیچ کریمی خجل ازسایل خویش!

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5014

دلی که خانه زنبور شد ز پیکانششفای خسته‌دلان است شیره جانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5016

که راست تاب شکرخنده‌های پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5022

گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5026

به احتیاط نظر کن به چشم جادویشکه در کمین رمیدن نشسته آهویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5040

با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5042

ای دل ازان جهان خبری می گرفته باشزآرامگاه جان خبری می گرفته باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5047

هرجا نمی خرند متاعت گران مباشپرواز گیر و خار و خس آشیان مباش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5056

از خط نگشته سبز لب روح پرورشننشسته است گرد یتیمی به گوهرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5062

حرف سبک نمی بردم ازقرار خویشاز هر صدا چو کوه نبازم وقار خویش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5114

پرست دفتر افلاک از حساب غلطبدار دست ز اصلاح این کتاب غلط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5120

در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5129

مابه خون جگریم از می گلگون قانعبا خماریم ز لعل لب میگون قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5132

ز روشنی جگر داغدار دارد شمعز راستی مژه اشکبار دارد شمع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5135

به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5147

می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوارآن که می دارد عنان اختیار از من دریغ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5152

به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغبه گنج راه نبردی درین خراب دریغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5156

نیست غمگین گوهرم ازتنگی جا در صدفمی کند ازآبداری سیر دریا در صدف

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5170

می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5185

جان آرمیده می‌شود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5186

جان تازه می شود ز نسیم بهار عشقاز یک سرست جوش گل وخار خار عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5215

از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5216

از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5218

دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5219

از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک

Saib TabriziGhazal2 min