Ghazal 3698

ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟گل از ترانه بلبل شکفته می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3707

ز شکوه گر لبم آن گلعذار می‌بنددکه ره به گریهٔ بی‌اختیار می‌بندد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3710

ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3714

نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3717

نشاط عالم فانی ملال می‌آردچو لاله دل سیهی رنگ آل می‌آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3724

اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3728

ز چهره تو بهشت آب و تاب برداردز جلوه تو قیامت حساب بردارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3732

گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3766

ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3767

همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کردکه ذره ذره خاک مرا سویدا کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3779

شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3787

به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3788

ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گردبنای صبر و شکیب و قرار رفت به گرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3790

دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3791

ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3823

به می غم از دل افگار برنمی خیزدبه آب از آینه زنگار برنمی خیزد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3828

به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟که زهر ازان مژه های سیاه می ریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3830

ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3832

به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3885

کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3889

به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3900

فسردگان که اسیر جهان اسبابندبه چشم زنده دلان نقش پرده خوابند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3903

فسردگان که طلسم وجود نشکستندازین چه سود که چون کف به بحر پیوستند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3906

هزار نقش مخالف به کار ما کردندچها به آینه بی غبار ما کردند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3909

کسان که جانب هم را نگه می دارنددر آفتاب قیامت پناه می دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3921

در آن مقام که شاهی به هر گدا بخشندچه دولتی است که مارا همان به ما بخشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3926

دلی که آتش روی تواش کباب کندز اشک شادی خودمستی شراب کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3927

چو در پیاله رنجش می عتاب کندپیاله روترش از تلخی شراب کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3939

بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3943

کسی برون سرازین بحربیکرانه کندکه سربه اره پشت نهنگ شانه

Saib TabriziGhazal1 min