Ghazal 1389

در خرابات مغان منزل نمی‌باید گرفتچون گرفتی، کین کس در دل نمی‌باید گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1395

خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفتدیو از دست سلیمان عاقبت خاتم گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1396

عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1397

از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفتدست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1398

خانه دل روشنی از دیده روشن گرفتزنده دل را کرد در گور آن که این روزن گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1404

سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقتگر شبی خواهی شدن مهمان ما وقت است وقت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1407

غم از دل می زداید چون صباح عید رخسارتنماز عید واجب می کند بر خلق دیدارت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1409

بر دلم نیست غباری ز سیه کاری بختقانعم با دل بیدار ز بیداری بخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1411

چهره صاف تو آیینه اندیشه نماستجان ز سیمای تو چون آب ز گوهر پیداست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1413

تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟دلم از کار شد آن غمزه پر کار کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1419

از خط سبز نشد یک سر مو حسن تو کمدر ته زنگ ز شمشیر تو جوهر پیداست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1431

قانع از صاف به دردست دماغی که مراستروغن از ریگ کند جذب، چراغی که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1442

میوه و تخم و گل عالم امکان پوچ استسر به سر دانه این مزرع ویران پوچ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1447

مستی حسن، هم از ساغر سرشار خودستباده لعلیش از لعل گهربار خودست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1454

از شکر چاشنی ناله نی بیشترستاینقدر حسن گلوسوز کجا با شکرست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1456

در ره عشق که در هر قدمش صد خطرستدیده آبله را هر مژه از نیشترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1462

لب لعلت ز می ناب رباینده ترستچشم مخمور تو از خواب رباینده ترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1463

به تماشای تو از هر مژه راه دگرستهر بن موی کمینگاه نگاه دگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1469

زاده بد گهر از پاک گهر ممتازستمگس سگ ز مگسهای دگر ممتازست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1470

چون به حیرت زدگان است مرا روی سخنطرف صحبت من صورت دیوار بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1472

خواب و بیداری آن نرگس مخمور خوش استاین سرایی است که در بسته و معمور خوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1473

ای که قصدت ز سفر یار صداقت کیش استآه ازین راه درازی که ترا در پیش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1474

نوبهار خط آن غنچه دهن در پیش استدل مجروح مرا سیر ختن در پیش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1482

پشت دست تو به از آینه روی گل استگرد دامان تو جان بخش تر از بوی گل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1491

کوثر زنده دلی چشم تر مردان استدل پر آبله درج گهر مردان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1492

دل پر داغ گلستان سحرخیزان استنفس سوخته ریحان سحرخیزان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1500

این چه لطف است که با یار وفادار من استکه به من همسفر و خانه نگهدار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1501

عشق سرمایه تسکین دل زار من استخانه پرداز جهان خانه نگهدار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1507

دخل و تحسین بجا باعث احیای من استهر که را درد سخن هست مسیحای من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1514

در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست

Saib TabriziGhazal1 min