Ghazal 6345

صبا برون نرود از غبار خاطر منفزون ز برگ درخت است بار خاطر من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6351

شده است در همه عالم سمر غریبی مندویده است به هر رهگذر غریبی من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6355

لب ترا خط سبز آمد از کمین بیرونچه زهر بود که آمد ازین نگین بیرون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6361

چرخ مقوس است ترا خانه کمانبگذر چو تیر راست ز کاشانه کمان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6365

خامی بود سر از پی دنیا گذاشتنکاین صید رام می شود از وا گذاشتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6372

دل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6376

ساقی دمید صبح، علاج خمار کنخورشید را ز پرده شب آشکار کن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6388

بارست خنده بر دل کلفت پرست منپر خون بود دهان گل از پشت دست من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6389

در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6391

همچشم آبله است دل اشکبار مندر پرده دل است گره نوبهار من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6395

چون تخم سوخته است ز سودا دماغ منکز ابر نوبهار شود تازه داغ من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6398

از دستبرد ناله آتش زبان منچون جوی شیر، آب شده است استخوان من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6406

هر شبنمی است دیده بینا درین چمنزنهار ناشمرده منه پا درین چمن

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6420

از ریگ توان روغن بادام گرفتننتوان ز خسیسان جهان کام گرفتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6445

لاله رنگ از خون دل شد نرگس سیراب اومی شود نرگس به هر رنگی که باشد آب او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6455

زهر آب زندگانی می شود در جام اونیست فرقی در میان بوسه و دشنام او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6464

نیست صید لاغر من قابل نخجیر تواز سبکروحی مگر بر خاک افتد تیر تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6465

صد زبان در پرده دارد غنچهٔ خاموش توجوش غیرت می‌زند خون بهار از جوش تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6467

از پریشانی نیندیشد گدای زلف توعمر جاویدان بود کمتر سخای زلف تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6486

خوشدلی می خواهی از هوش و خرد بیگانه شوبر جنون زن کامیاب از عشرت طفلانه شو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6499

بهار آفرینش را نگاری نیست غیر از تونگار این گلستان را بهاری نیست غیر از تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6500

زهی گردون کف بی مغزی از دریای عاشق تودو عالم یک گریبان چاک از سودای عشق تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6504

زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلوز آب گوهره ساحل به عمان می زند پهلو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6506

برخوری زان لب میگون که ز اندیشه اومست شد عالم و مهرست همان شیشه او

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6508

نه خط است این که دمید از لب جان پرور توکه به دل بردن ما بست کمر شکر تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6514

بیا که سوخت مرا هجر بی مروت توکباب کرد مرا درد و داغ فرقت تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6516

ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از توالف به سینه کشد بال جبرئیل از تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6517

رسید خانه زین عاقبت به کام از توهلال یکشبه اش شد مه تمام از تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6519

ز گل فزود مرا خارخار خنده توکه نیست خنده گل در شمار خنده تو

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6549

از اهل حق اگر نظری یافتی بگوبی خون دل اگر گهری یافتی بگو

Saib TabriziGhazal2 min