Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانممن این تقویم پارین را به از امسال می دانم
Ghazal 5579ز خود دور آن پریرو را نمیدانم نمیدانمجدا ز بحر این جو را نمیدانم نمیدانم
Ghazal 5583قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینمغبارآلود شد آیینه چشم جهانبینم
Ghazal 5585فروغ مهر در پیشانی دیوار میبینمصفای طلعت آیینه از زنگار میبینم
Ghazal 5606غوطه در بحر گهر ز آبله پا زدهامدر دل خاک قدم بر سر دریا زدهام
Ghazal 5612سوختم بس که به دنبال تمنا رفتممردم از بس که پی آتش سودا رفتم
Ghazal 5618قطع امید ز هجران و وصالش کردمسیر چشمانه قناعت به خیالش کردم
Ghazal 5622فیض در بیخبری بود چو هشیار شدمصرفه در خواب گران بود چو بیدار شدم
Ghazal 5626قطره بی سرو پایم دل دریا دارمذره خاکم و پیشانی صحرا دارم
Ghazal 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟به که این آینه از پیش نفس بردارم
Ghazal 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟من که افتادنی ام چند زجا برخیزم؟
Ghazal 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟از جهان بی دل و چشم نگران برخیزم
Ghazal 5655با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟در صدف آب نسازم گهر خود چه کنم؟
Ghazal 5657به که بردیده گستاخ تمنا فکنمپرده ای کز رخ آن آینه سیما فکنم
Ghazal 5660چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟در ره سیل چه افتاده زمین گیر شوم؟
Ghazal 5671جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیمسفر آن بود که ما در قدم دل کردیم
Ghazal 5672خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیمپشت دستی به گل چیده و ناچیده زدیم
Ghazal 5678هر چه احسان تو داده است به ما آن داریمما چه داریم ز خود تا ز تو پنهان داریم
Ghazal 5679گرچه پیریم تمنای جوانی داریمنوبهاری به ته برگ خزانی داریم
Ghazal 5681خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیممگر از سینه غبار هوسی افشانیم
Ghazal 5686عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیمنمک شور قیامت به جگر تازه کنیم
Ghazal 5696چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده امکه سر چو رشته برون از دل گهر زده ام
Ghazal 5706منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم
Ghazal 5715به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارمکه پیش تیغ حوادث همین سپر دارم
Ghazal 5720کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم
Ghazal 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم
Ghazal 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم
Ghazal 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگمز برق شیشه می آب می شود سنگم
Ghazal 5739بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم
Ghazal 5742منم که مصرف نقد نگاه می دانمبه روی خوب ندیدن گناه می دانم