Ghazal 5745

به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنمتمام چشم ز شوق فنای خویشتنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5752

صفای روی ترا از نقاب می‌بینمبه ماه می‌نگرم آفتاب می‌بینم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5758

من آن نیم که به گلشن به اختیار روممگر زبیخبریها به بوی یار روم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5772

عنان گسسته تر از سیل در بیابانیمبه هر طرف که قضا می کشد شتابانیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5789

امشب که داغ بر دل افگار سوختمگویا چراغ بر سر بیمار سوختم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5792

با هرکه روی حرف به جز یار داشتمآیینه پیش صورت دیوار داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5795

چشم دلم ستاره فشان بود صبحدمهر گوشه بحر فیض روان بود صبحدم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5805

همت بلند نام شد از طبع سرکشمگوگرد احمر خس و خارست آتشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5825

لب چون صدف به آب گهر تر نمی‌کنمگوهر به آبروی برابر نمی‌کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5826

نزدیک من میا که ز خود دور می شوموز بیخودی ز وصل تو مهجور می شوم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5827

نتوان گرفت روزی هم از دهان هممرغان نمی کنند غلط آشیان هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5843

یک عمر پشت دست به دندان گرفته ایمتا بوسه ای ازان لب خندان گرفته ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5845

ما نقض دل‌پذیر ورق‌های ساده‌ایمچون داغ لاله از جگر درد زاده‌ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5852

ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5860

مادام را ز دانه صیاد دیده ایمدر صلب بیضه جوهر فولاد دیده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5861

ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایمدست از پیاله، پای ز صحبت کشیده ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5871

ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیمگل را به شوخ چشمی شبنم گذاشتیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5876

ما در شکست گوهر یکدانه خودیمسنگ ملامت دل دیوانه خودیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5881

تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟تلخی ز بحر چند برای گهر کشیم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5885

با شوخ دیدگان هوس آشنا نیمچون عقده حباب اسیر هوا نیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5889

در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5903

وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5910

جان را به دم خنجر قاتل برسانمطوفان زده خویش به ساحل برسانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5912

هر چند ز پیراهن بحرست کلاهممانند حباب است نظر پرده آهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5918

در پله آغاز ز انجام گذشتیماز مصر برون نامده از شام گذشتیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5922

از صبر عنان دل خود کام گرفتیمآن طایر وحشی به همین دام گرفتیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5924

هرگز به خراش جگری شاد نگردیمگر تیشه شویم امت فرهاد نگردیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5926

مستانه سر شیشه می باز گشودیمدیگر در صد میکده راز گشودیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5934

ما فکر لباس و غم دستار نداریماندیشه سامان چو سر دار نداریم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5938

تا در خم این کارگه شیشه گرانیمچون طفل در آیینه به حیرت نگرانیم

Saib TabriziGhazal1 min