Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
می فشانم آستین بر افسر گوهرنگارتا سرم را زیر پای خوش خرام آورده ای
Ghazal 6658نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ایجز سفر در دل نمی گردد مرا اندیشه ای
Ghazal 6660ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانهایاز لب میگون تو هر سینهای میخانهای
Ghazal 6664یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی
Ghazal 6666سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدیدعوی خون هم درین عالم به پایان آمدی
Ghazal 6669هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودیای هزاران خضر فرخ پی فدای بیخودی
Ghazal 6672گر به چشم پاک در صنع الهی بنگریکعبه مقصود را در هر سیاهی بنگری
Ghazal 6673می کند تن هم دل بی تاب را گردآوریمشت خاکی گر کند سیلاب را گردآوری
Ghazal 6679زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟در ره این سیل بی زنهار چون خوابد کسی؟
Ghazal 6683چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟چشم بر در، گوش بر آواز پا باشد کسی
Ghazal 6684چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟در بهار این چنین زیر زمین باشد کسی
Ghazal 6702چشم خونبارست ابر نوبهار زندگیآه افسوس است سرو جویبار زندگی
Ghazal 6704بر سر آب است بنیاد جهان زندگیتا بشویی دست زود از خاکدان زندگی
Ghazal 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگیدستگاه بوسه ما تنگ شد یکبارگی
Ghazal 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگیدل همان در سینه سوزد چون چراغ از تشنگی
Ghazal 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهیاین حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی
Ghazal 6743مکن طول امل را پیروی تا پیشوا گردیعنان خود به هر موجی مده تا ناخدا گردی
Ghazal 6747نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداریبحمدالله متاع ما ندارد روی بازاری
Ghazal 6750به ظاهر گر دریغ از نامرادان روی خود داریروانشان تازه از مد رسای بوی خودداری
Ghazal 6754مکن با تلخکامان رو ترش تا شکری داریکه همچون مور خط در چاشنی غارتگری داری
Ghazal 6757ز زهرچشم او رگ در تنم مارست پنداریسر هر موی بر تن نیش خونخوارست پنداری
Ghazal 6765گره در سینه هر کس که باشد گوهر رازیبود هر تاری از پیراهن او خار ناسازی
Ghazal 6767مرا چون دیگران گرزان که اسبابی نشد روزیبه این شادم که دل را پرده خوابی نشد روزی
Ghazal 6768چه در طول امل از حرص بی باکانه آویزی؟به این زلف پریشان هر نفس چون شانه آویزی
Ghazal 6785چرا هرگز به سر وقت من بیدل نمی آیی؟چنین کز دیده غافل می روی غافل نمی آیی
Ghazal 6791که غیر از سنگ طفلان می کند دیوانه آرایی؟که غیر از گنج گوهر می کند ویرانه آرایی؟
Ghazal 6792به توحید خدا همچون الف گویاست تنهاییدویی در پله شرک است و بی همتاست تنهایی
Ghazal 6797روی دل با همه کس در همه جا داشته ایدر ته پرده نیرنگ چها داشته ای
Ghazal 6806چه ثمر میدهد آن دل که نه آبش کردی؟به کجا میرسد آن پا که به خوابش کردی؟
Ghazal 6807نیست چون صبح ترا جز نفس معدودیچه کنی چون دل شب تیره اش از هر دودی؟