Ghazal 6078

گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکنعیب خود پوشیده و از دیگران پیدا مکن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6093

شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب مندر کف آیینه لنگردار شد سیماب من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6110

چند آواز تو از بیرون رباید هوش من؟ره نیابد دردرون چون حلقه در گوش من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6120

اهل معنی گرچه خاموشند از تحسین منغوطه در خون می زنند از معنی رنگین من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6127

آن که ننشیند کنون از ناز در پهلوی منتکیه گاهش بود در مستی سر زانوی من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6135

دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برونصبح چون گردید روشن، آفتاب آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6145

غم کجا از سینه بی غمخوار می آید برون؟کی به پای خویش از پاخار می آید برون؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6149

راز عاشق از لب خاموش می آید بروندود زود از آتش خس پوش می آید برون

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6158

دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهنبر چراغ مرده ما شد مسیحا پیرهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6169

خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببینگر ندیدی دانه را از دام گیراتر ببین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6170

روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببینچهره یوسف کبود از سیلی اخوان ببین

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6175

عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازیندرد ما را کوه و صحرا برنتابد بیش ازین

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6184

نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشاننگردد خشک هرگز از قناعت نان درویشان

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6198

ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟که بیرون رفتن از دنیاست از کویش سفر کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6199

چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟ازان جان جهان نتوان کنار از بیم جان کردن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6203

به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردنبه همواری تلاش نام باید چون نگین کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6206

جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودنکه دارد دردسر بسیار، با خلق آشنا بودن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6207

میسر نیست با هوش وخرد بی دردسر بودنگوارا می کند وضع جهان را بی خبر بودن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6209

به زیر تیغ جانان از بصیرت نیست لرزیدننفس در زیر آب زندگی ظلم است دزدیدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6211

مروت نیست جرم بوسه دزدان را نبخشیدنکه بس باشد قصاص این گناه سهل، لرزیدن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6218

دلا چون ذره زین وحشت سرا آهنگ بالا کنسرشک گرمرو را شمع بالین مسیحا کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6221

چو تیغم پهلوی خود جای ده جوهر تماشا کنبکش دست نوازش بر سرم دیگر تماشا کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6222

سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کنمهیای وداع آشیان شو، بال و پر وا کن

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6225

به یک زخم نمایان سرفرازم از شهیدان کنچو صبح وصل خندانم ازین لطف نمایان کن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6228

نیابد ره به بزمش گر دل پر اضطراب مننخواهد ماند در بیرون در بوی کباب من

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6230

نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند منبه فریاد آورد دریای آتش را سپند من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6237

نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال منز انگشت اشارت بیش می کاهد هلال من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6246

به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرونکدامین دانه را دیدی ز خود دام آورد بیرون؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6248

منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرونکه ریزد خون خود صیدی که آید از حرم بیرون

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6253

اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهنتن سیمین جانان می شود روشن ز پیراهن

Saib TabriziGhazal1 min