Works
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
روی تو صبر از دل بیتاب میبردآیینه اختیار ز سیماب میبرد
Ghazal 4042عاشق ز رفتن دل بیتاب میبردفیضی که خاک از آمدن آب میبرد
Ghazal 4043پیغام بیکسان که به دلدار می بردطفل یتیم را که به گلزار می برد
Ghazal 4044از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می برد
Ghazal 4050سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا
Ghazal 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد
Ghazal 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد
Ghazal 4069روی تو اشک را ز چکیدن برآوردبوی تو وحش را ز رمیدن برآورد
Ghazal 4070تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خوردآن را که باغ نیست ز صد باغ برخورد
Ghazal 4075لعل تو خنده بر گهر آفتاب زدزلف تو حلقه بر کمرآفتاب زد
Ghazal 4076عاقل ز فکر چون به در کبریا رسداز موج آب مرده به دریا کجا رسد
Ghazal 4078آیینه کی به چهره شبنم فشان رسدچون آب ایستاده به آب روان رسد
Ghazal 4083از گرد راه قاصد مطلوب می رسدروشنگر دو دیده یعقوب می رسد
Ghazal 4086گردنکشی به سرو سرافراز می رسدآزاده را به عالمیان ناز می رسد
Ghazal 4087هر ناله کی به خلوت جانانه می رسدآنجا کمند نعره مستانه می رسد
Ghazal 4088شاهی به نشئهٔ می احمر نمیرسدتاج و نگین به شیشه و ساغر نمیرسد
Ghazal 4089از شعر بهره ای به سخنور نمی رسداز بوی عود فیض به مجمر نمی رسد
Ghazal 4090رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسدیک کشتی حباب به ساحل نمی رسد
Ghazal 4094هرگز به چشم شوخی ابرو نمیرسدپای به خواب رفته به آهو نمیرسد
Ghazal 4099تا بهله محرم کمر آن نگار شددست ز کار رفته ام امیدوار شد
Ghazal 4102مستانه سرو قامت او در خرام شدطوق گلوی فاختگان خط جام شد
Ghazal 4104انگور ما رسید و به خم رفت وباده شدشکر خدا که عقده مشکل گشاده شد
Ghazal 4106پیری که بار عشق به دوش رضاکشددر گوش چرخ حلقه ز قد دوتا کشد
Ghazal 4107تا چند دل ترا به هوا وهوس کشدچون عنکبوت دام به صید مگس کشد
Ghazal 4109کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار میکشدروزن ز دود بیشتر آزار میکشد
Ghazal 4110آیینهام ز روشنی آزار میکشدخاطر به سیر سبزه زنگار میکشد
Ghazal 4121دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند
Ghazal 4126خوبان دلم به زلف گرهگیر بستهانددیوانه مرا به دو زنجیر بستهاند
Ghazal 4143گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند
Ghazal 4145این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند