Ghazal 4310

مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهدموج رمیده دست به ساحل نمی دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4314

از ناله عندلیب به برگ ونوارسیدرهرو به کاروان ز صدای درا رسید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4317

تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسیدجانم به لب رسید ولب من به جان رسید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4333

کی دست کرم خواجه ز امساک برآردقارون چه خیال است سر از خاک برآرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4334

کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرداین سوخته تخم از جگر سنگ برآرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4338

از گرمروان خار مغیلان گله دارداینجاست که نشتر خطر از آبله دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4342

طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4345

تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4346

دل طاقت حیرانی دیدار نداردآیینه ما جوهر این کار ندارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4363

آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان بردنامد به کنار من ودل را زمیان برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4380

نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4381

دل سخت چو گردید نصیحت نپذیردسنگ از قدم راهروان نقش نگیرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4384

از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4389

در راه توهر کس دل ودین باخته باشداز زنگ خودی آینه پرداخته باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4395

شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4396

با کعبه پرستار ترا کار نباشدآیینه ما روی به دیوار نباشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4397

تا چنددلت برمن مهجور نبخشدتا کی نگهت برنگه دور نبخشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4399

تا خنده ازان غنچه مستور برآمدصبح شکر از چاک دل موربرآمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4411

از دست رود خامه چو نام تو نویسندپرواز کند دل چو پیام تو نویسند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4412

در کوی خرابات گروهی که خموشنداز صافدلی چون خم سربسته به جوشند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4419

در کودکی از جبهه من عشق عیان بودگهواره ز بیتابی من تخت روان بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4420

در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4422

گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4428

آه از دل جویای تو بیتاب برآیدغواص نفس سوخته از آب برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4432

کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4434

از سفره قسمت لب نانش لب گورستدندان حریصی که به صد سال برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4437

حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4439

لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4442

مشکل که دل از ناله و فریاد گشایداز غنچه پیکان چه گره باد گشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4445

یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید

Saib TabriziGhazal1 min