О любви
Qənbər Hüseynli bəstələmişdir*Sən gözəl ömrümün baharı, yazısan,
Nəyimə gərəkdirDindirmirsən, könül bağı xəzandır,Bülbül küsən bağ nəyimə gərəkdir?
Sevgi nəğməsiBir sevgi nəğməsi yaradım deyə,Bu axşam bulanıb, duruluram mən.
Qara geyinməAğ incidən xal düzürsən üzünəGöz yaşların yanağına axanda.
Nə tez unutdun məni...(Nəğmə)*Yadındamı, gözəl yar,
TələsməRamiz Mirişli bəstələmişdir*Dedim mən, sevirəm, dedi sevginən,
ArzularKaş yenidən doğulaydım mən bu geniş dünyada,Bir də, bir də qayıdaydı o uşaqlıq illəri.
Səndən uzaqlardaSəndən ayrıldığım on gün olsa da,Lakin hər günümü bir il sanmışam.
Sənsən həyatımƏləkbər Tağıyev bəstələmişdir*Ay sevgilim, çağır məni,
Qısqanıram mənO çalır, nəğmənin hər xalında sən,Qəlbini, ruhunu tapmısan deyən.
Yenə bağlar o bağlardır, fəqət bağda gülüm yoxdurYenə bağlar o bağlardır, fəqət bağda gülüm yoxdur,Gülüm yoxdur, bu dünyada ayım yoxdur, ilim yoxdur.
Bəxtiyaram mənSəninlə*Ömrün payızında sevdim, sevildim,
NeyləsinCanımı odlara yandırmadasan,Bir deməzsən yaxılar, candır bu!
Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaBu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.
Sən getdinSən mənim yazıma birinci yağış,Sən mənim qışıma sonuncu qardın.
Mən səni axtardımMən səni ulduzlarınİşığında axtardım,
AzərbaycanMən könlümü təzəcə eşqə düşənlər kimiPıçıldamaq istərəm – eşidilməsin səsim.
Sevə bilərimsə...Ancaq məhəbbətçün yaranmışam mən,Alammaz əlimdən bu haqqı kimsə.
İnamQoru eşqimizi, böhtandan qoru,Məhəbbət bulaqsa, böhtan da lildir.
DemədimMən sənə heç vaxt«Sevirəm» demədim.
Ovcumda bir daş vardır...Ovcumda bir daş vardır...Zümrüd kimi, sevdiyim
Sən getdinSən getdin, elə bil dünya boşaldıYaz da köçüb getdi, yeri boş qaldı,
Sənin dilindənİllərlə bir eşqin cövrünü çəkdik –Ayrılsaq, gün sönər, il qınar bizi.
Yağış yağar, yer doymaz...Sən narın yağış kimiElə hopmusan qəlbimə
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.