О мудрости
Ey ağalar, bəylər, cəm olan xanlar,Nalım kimi ah u zarı tapmadım,
Gəraylı: Xəbər olsun yar-dostaXəbər olsun yar-dosta,Bu fanidən köçdü Qubad.
Təcnis: Ey sevdiyim, məni astanəndənEy sevdiyim, məni astanəndənAyrı saldı sək sifətlü Qarabağ
AğlaramFikr eylərəm, didəm dolur yaş ilən,Mən olmuşam bəxti qarə ağlaram,
QaldıKönül qulluq ilə kamil ustada,Kamala yetmədik, işin xam qaldı
Gəraylı: Səhər çağı ötən bülbülSəhər çağı ötən bülbülSən ağlama mən ağlaram
AğlaramEy cavanım, sən yadıma düşəndə,Gözlərimdən qan yaş tökib ağlaram,
Qəzəl: Zəxmi-tiğin xalqdan biyhudə yaşırmış könülZəxmi-tiğin xalqdan biyhudə yaşırmış könül,Mümkün olmaz etməyə ol qönçə sirabi gül
Oxuyan Təbriz(Aşıq Hüseyn Cavanla İstisu*yaylaqlarında görüşümüzdən təəssürat)*
Ata millət, ana millət, ağlamaPəncərəni külək döyüb ağlasa,Eyvanına quşlar qonub ağlasa,
YoxdurDaş olarmış nadan səsi,Sındı könlümün şüşəsi.
Qara rəngAğlama qara rəngAğlayarsan qaran yuyular
Ömrün yüküAğlın əzabı,Təsadüfən boynuna düşən
AğlamaAğlamağı bacarırsan bilirəm,Gözlərinin yaşını bir silsənə.
AğlamaBağırma, əzizim,Adam körpə olanda,
Ağlayarİçimdə bir xərabə var,Dindirsən daşı ağlayar.
BalalarımaAğlama, balam, ağlama,Bu dünya düzələn deyil,
BəsdirBəsdir, göz yaşardıb zarıma zar-zar,Səndən, dünyandan da böyükdür dərdim.
Ağlayırmı görəsənGörəsən ağaclar ağlayırmıbudağını yarpaqlar, quşlar
Yağış yağacaqBu gün bir kişi ağlatmısan,Yağış yağacaq,
GileylənməyirTaleyə uzanır narazı əllərDinən: “mənim payım az oldu” – deyir
Ömür keçdi, gün keçdi...Soruşdular:– Bir girvənkə daş ağır olar,
Duz-çörəyi itirmə!İnsanın şərəfi, bəzəyi məncə,İnan, nə ipəkdir, nə tirmə, oğlum!
İtirsəm ağlaram mənÖzümdən tez ilhamım qocalsa, ağlaram mən,Könlüm xoş arzulardan boşalsa, ağlaram mən
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.