О родине
خسرو تاج بخش ناصر دینآن سرشته به عقل و دانش داد
Газель 616ای آفتاب روی ترا ماه مشتریجانش مباد، هرکه کند از تو دل بری
Təraneyi-zəfərMilləti-Təbriz, xuda yarınız,Həqq ola imdadrəsi-karınız!
Faciəyi-həyatımızdan bir pərdəMəzaci-xəlq olmuş münhərif mizani-səhhətdən,Təcavüz eyləmişdir hali-ümmət istiqamətdən.
Azərbaycan el marşıBiz dünyanın qorxu bilməz bir qəhrəman eliyik,Alovlardan yaranılmış Azərbaycan eliyik.
Azərbaycan süruduEy torpağı ləlü mərcan, Azərbaycan, Azərbaycan,Mən verərəm uğrunda can, Azərbaycan, Azərbaycan!
Mən nə deyirəmMən deyirəm zülmkardan azad olsun vətənimPozulmasın xəzan vurmuş bağlar kimi gülşənim
UrmuYurdumu bürüyüb cəlalın, Urmu,Bundan artıq nədir xəyalın, Urmu?
Vətən“Biriya”, könlüm olub aşiqi-rüxsari vətən,Başıma düşdü yenə nəşeyi-gülzari vətən.
Sabirin yadigarına ithamŞairi-zindəruh*Bir taqım cahilanü naəhlan –
Tofiq FikrətəŞe'rin, ədibin nasiyeyi-şə'şə'ədari,Dilsiz vətənin bir fəmi-ilhamnisari.
Ağlayan şe'rlərUstad Əkrəmə*Ey millətin ədibi-bəlağətpənahi, ah,
Dün axşamın ilhami-yetimanəsiDün axşam idi, mən gəziyordum yetim-yetim,Bir yoldaşım var idi ki: hüzn ilə möhnətim...
Ümid səhneyi-tamaşayi-həyatın ruhudurMən bir günəşəm, yerdə əyandır ləmə’atım,Şe’rimdə parıldar duruyor çöhreyi-zatım.
Qürbət ellərdə yadi-vətənKarpatda ikən*Karpatın dağları nigahımda –
Baharın ilhamları və ictimai rəmzlərTə'siri əyan olmadadır fəsli-baharın,Şad eyləyəcək dilləri əlhani həzarın.
Əsir ellərin şairiyəmBinəhayət bu göyün altındaBizə bir qübbeyi-füruzə də yoq.
Yoxsa yoxBu yuxudan, bilmirəm, islamiyanBir kərə bidar olacaq, yoxsa yox?
Olursa!Naxçıvan, İrəvan xan, bəylərinin, Ordubad qırmızısaqqallarının, Bakı, Quba başıqırxıqlarının və Kürdəmir başı hanalı cavanlarının əhaliyə müraciəti:*Vətəndaşlar!*
Əvvəl və indiƏvvəl kəbin kəsərdi bir kəllə qəndə molla,Gündə nikah oxurdu dörd-beş həpəndə molla.
Rövzəxanın şikayətiKöhnəlik dövrü keçib, tazə hava tapmalıyıq,Xalqı aldatmağa ahənki-nəva tapmalıyıq.
Loğmanın vəsiyyətiƏshabına bir gün dedi Loğmani-həqiqət:Etdi məni hübbülvətənim mətleyi-hikmət.
Bahar çiçəkləriSəd şükr bahar oldu, ötüb fəsli zimistan,Şuralar ilə ziynət alır səhni-gülüstan.
Mə’bədBir yığın daş kömülmüşdür torpaqların qoynundaDün keçərkən həzin bir səs dinləyirdim mən onda.
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.