Маснави
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چون شوی آنچنان که میباییچون تو با خویشتن نمییی؟
Хакк аль-якин, глава 9حقیقت- چون محقق گشت که مبداء عبارت است از ظهور هستی در نیستی، معاد عبارت بود از ظهور نیستی در هستی، چه مبدأ و معاد متقابلانند: کما بدانا اول خلق نعیده.حقیقت- ظهور هستی در نیستی اظهار و ایجاد خلق است و ظهور نیستی در هستی اخفاء، و اعدام و موت، مبداء چون ظهور هستی بود در نیستی: الست بربکم قالوا بلی. معاد ظهور هستی باشد در حقیقت خودش: لمن الملک الیوم للّه الواحد القهار.
Лейли и Меджнун, глава 15Все выслушал Меджнун. И для негоВсе стало окончательно мертво.
Джам-и Джам, глава 108عاشقی کو سخن باو شنودهر چه وارد شود نکو شنود
Мират аль-мухаккикин, глава 7چون گفته بودیم که تن آدم نسخۀ عالم است، اکنون بدانکه تن مشابه زمین است و مشابه آسمان و مشابه سال است که زمان است و مشابه شهر است که مکان است. پس ما در این رساله بجهت آسانی طالب این تشبیهات را جداگانه بیان کنیم:اما مشابهت تن با زمین آنست که در زمین کوهها هست که در بدن استخوان مانند آنست، و در زمین درختهای بزرگ هست و در مردم موی سر و ریش مانند آنست، و در زمین نباتات خرد بسیار است که مویهای اندام مثال آنست، و مجموع عالم هفت اقلیم است و در بدن نیز هفت اندام است: یک سر و دو دست و پشت و شکم و دو دست و پای. و زمین را زلزله میباشدو عطسه به جای آن است و در زمین جویهای آب روان و چشمهها هست و در بدن رگها و رودها هست و چشمههای عالم بعضی تلخ و بعضی شور و بعضی خوش و بعضی ناخوش هست، در تن نیز چشمۀگوش تلخ و چشم شور و بینی ناخوش و دهان خوش و چشمۀ گوش بدان سبب تلخ است تا حشرات چون خواهد که به گوش رود تلخی گوش به حس او رسد از آنجا باز گردد ومردم راهلاک نکند.
Шараф-наме, глава 37بیا ساقی از می دلم تازه کندر این ره صبوری به اندازه کن
Хакк аль-якин, глава 8حقیقت- حکمت تکلیف اظهار هستی است به ظهور عجز غیر و اضطرار به عبادت و تعظیم ذات معبود حقیقی، و غایت آنست که حصه عدمیت ممکن که عبدیت است از حصۀ الهیت که وجود است ممتاز گردد، و این بود معنی: ما عبدناک حق عبادتک. ما عرفناک حق معرفتک، و ما قدروا اللّه حق قدره.حقیقت- حکمت از ابتلای انبیاء و اولیاء تحقق اضطرار مذکور است، و ظهور فنای وجود مجازی که تعین است علی ماهو علیه کان. و از این سبب در کلام مجید آیت اصطفا و اجتبا و غفران انبیا بعد از التجا و ندای ایشان ذکر فرمود. چنانچه درحق آدم (ع): و عصی آدم ربه فغوی، ثم اجتباه فتاب علیه، و در حق نوح (ع): ولقد نادانا نوح فلنعم المجیبون ونجیناه و اهله من الکرب العظیم و در حق ابراهیم (ع): فلما جن علیه اللیل رای کوکبا و الذی اطمع ان یغفرلی خطیئتی یوم الدین، و در حق داود (ع): انما فتناه فاستغفر ربه و خر راکعا و اناب، فغفرناله و درحق سلیمان (ع): و القینا علی کرسیه جسدا ثم اناب، قال رب اغفرلی وهب لی ملکا لاینبغی لاحد من بعدی انک انت الوهاب فسخرنا له الریح. و در حق یونس (ع): فنادی فی الظلمات ان لااله الاانت سبحانک انی کنت من الظالمین، فاستجبنا له. و در حق ایوب (ع): اذنادی ربه انی مسنی الضر و انت ارحم الراحمین. و در حق موسی (ع): قال رب انی ظلمت نفسی فاغفر لی فغفرله. و درحق محمد مصطفی صلی اللّه علیه وسلم: و تخفی نفسک ما اللّه مبدیه و استغفر لذنبک و وضعنا عنک وزرک و اذا جاء نصر اللّه السورة، و توبوا الی اللّه جمیعا، ایه المؤمنون لعلکم تفلحون.
Шараф-наме, глава 6Подойди ко мне, кравчий, налей мне вина,Чтоб душа моя стала блаженно-хмельна.
Семь красавиц, глава 19Счастливо на трон Ирана шах Бахрам взошел,Совершенством и величьем озарил престол.
Шараф-наме, глава 21Кравчий, дух мой взнеси! Животворно вино!Оживлюсь, если выпито будет оно,
Лейли и Меджнун, глава 25Меджнун коня быстрее ветра гонит.Его тоска гнетет и долу клонит.
Шараф-наме, глава 35بیا ساقی آن شیر شنگرف گونکه عکسش درآرد به سیماب خون
Шараф-наме, глава 38Кей-Хосровову чашу, о кравчий, возьми, —Так отрадно сверкает она пред людьми.
Семь красавиц, глава 12روزی از روضهٔ بهشتی خویشکرد بر می روانه کشتی خویش
Шараф-наме, глава 25Подойди, виночерпий! Вино ты подашьИ отмеришь сегодня мне несколько чаш!
Шараф-наме, глава 40Дай с расплавленным золотом чащу, — оноКрасной серой становится. Мудро вино.
Шараф-наме, глава 44Животворное, кравчий, подай мне вино!Словно жизни источник, желанно оно.
Шараф-наме, глава 46Кравчий! Розовой жажду воды. Ведь больнаГолова моя ныне. Подай мне вина.
Шараф-наме, глава 5В ночь, светившую мне, как нам светит рассвет,Словно данную утренним просьбам в ответ,
Шараф-наме, глава 12Воду жизни, о кравчий, лей в чашу мою!Искендера благого я счастье пою.
Лейли и Меджнун, глава 29فرزانه سخنسرای بغداداز سرّ سخن چنین خبر داد
Шараф-наме, глава 39بیا ساقی آن جام زرین بیارکه ماند از فریدون و جم یادگار
Лейли и Меджнун, глава 40Лейли? — Да нет! То узница в темнице.И все-то ей мерещится и мнится,
Семь красавиц, глава 25В некий день, едва лишь солнце на небо взошло,Небосвод в сребристом блеске обнажил чело.
Шараф-наме, глава 29Из огня моя чаша. О кравчий, налейМне воды, что послал тебе райский ручей!
Лейли и Меджнун, глава 36Вступление к письму, его началоБлагоговейным гимном прозвучало:
Лейли и Меджнун, глава 22И от упреков горьких НауфалПодатливей свечного воска стал.
Шараф-наме, глава 41چنین بود در نامهٔ شاه رومبه لفظی کزو گشت خارا چو موم
Лейли и Меджнун, глава 44Так повелось, что если болен сад, —Кровавых листьев слезы моросят,
Шараф-наме, глава 45بیا ساقی آزاد کن گردنمسرشک قدح ریز در دامنم