Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنمبا دل مجروح با مشکین سنانش چون کنم
Газель 5416رشته جسم گرانجان را ز سر وامیکنمسر برون چون سوزن از جیب مسیحا میکنم
Газель 5418در ریاضِ آفرینش صد دل بیبرگ رابا تهیدستی رعایت چون صنوبر میکنم
Газель 5435ما ز فیض بیخودی از خودپرستی رسته ایمقطره خود را به دریای بقا پیوسته ایم
Газель 5443ما به اکسیر قناعت خاک را زر کرده ایمزهر را بسیار از یک خنده شکر کرده ایم
Газель 5447ما دماغ خشک را از باده گلشن کردهایمبارها این شمع را از آب روشن کردهایم
Газель 5456عشق را در بند جسم از پیچ و تاب افکندهایمخضر را در دام از موج سراب افکندهایم
Газель 5457روزگاری در رگ جان پیچ و تاب افکندهایمتا ز روی شاهد معنی نقاب افکندهایم
Газель 5458ما ز روی آتشین او نقاب افکندهایمبار اول ما بر این آتش کباب افکندهایم
Газель 5459ما دل خود را ز غفلت در گناه افکنده ایمیوسف خود را ز بی چشمی به چاه افکنده ایم
Газель 5470گرد باد دامن صحرای بی سامانیمهیچ کس را دل نمی سوزد به سرگردانیم
Газель 5473مستیی کو تا ره صحرای محشر سرکنیمشیشه را سرو کنار چشمه کوثر کنیم
Газель 5489به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتمز آزادی سخن در حلقه زنجیر می گفتم
Газель 5494غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردمکفی خاکستر افسرده در کار صبا کردم
Газель 5495نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردمتماشای فروغ گوهر نایاب خود کردم
Газель 5499اگر بیپرده در گلزار افغان ساز میکردمزر گل را سپند شعله آواز میکردم
Газель 5510نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردمدر آنجا باز خواهم شد اگر اینجا گره خوردم
Газель 5511برآن می داردم همت که از افغان دهن بندمز سنگ سرمه سدی پیش یأجوج سخن بندم
Газель 5517ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدمز روی تلخ دریا دامن از وصل گهر چیدم
Газель 5522زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارمدلی در گرد کلفت چون چراغ آسیا دارم
Газель 5531امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارمچه مجنونم که چشم روغن از ریگ روان دارم
Газель 5532شبستان جهان را روش از صدق بیان دارمکه من از راستی چون شمع آتش در دهان دارم
Газель 5558من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسمز دشمن دیگران ترسند و من از خویش می ترسم
Газель 5574ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانمنسیم صبح از بوی که بیمارست می دانم
Газель 5584گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینمز زلف شام غربت چهره صبح وطن بینم
Газель 5589نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهمسرآزاده ای چون سرو ازین گلزار می خواهم
Газель 5600از نهانخانه عصمت به تماشا بخرامآهوان چشم به راهند به صحرا بخرام
Газель 5604تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته اماز خزف گوهر و از بید ثمر یافته ام
Газель 5609گر شوی با خبر از سوز دل بیتابمدم آبی نخوری تا نکنی سیرابم
Газель 5613عالم بیخبری بود بهشت آبادمتا به هوش آمدم از عرش به فرش افتادم