Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازدز گرد بالش خورشید متکا سازد
Газель 356ز چشم خلق پنهان دار کنج عزلت خود رامکن شیرازه صحبت، کمند وحدت خود را
Газель 360ازان چون شمع می کاهم درین محفل تن خود راکه از ظلمت برون آرم روان روشن خود را
Газель 366نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر راز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را
Газель 373ز روی آتشینش حیرتی رو داد آتش راکه چندین عقده در کار از سپند افتاد آتش را
Газель 375به ساغر احتیاجی نیست حسن نیم مستش راکه می جوشد می از پیمانه چشم می پرستش را
Газель 376به عزم صید چین سازد چو زلف صیدبندش رارم آهو به استقبال می آید کمندش را
Газель 378ز دست یکدگر شکرلبان گیرند سنگش راز شیرینی به حلوا احتیاجی نیست جنگش را
Газель 380به زلف عنبرین روبند خوبان جلوه گاهش رابه نوبت پاس می دارند گلها خار راهش را
Газель 384مجو از زاهدان خشک طینت گوهر عرفانکه از دریای گوهر، بهره خاشاک است ساحل را
Отдельное стихотворение 387می خرامید و صبوح از می بی غش زده بودلاله ای بود که سر از دل آتش زده بود
Газель 387به دنیای دنی بگذار جسم پای در گل راکه نتوان راست گردانیدن این دیوار مایل را
Отдельное стихотворение 402دل روبرو به خنجر مژگان چرا شودبا برق، خار دست و گریبان چرا شود؟
Газель 401به هم پیچد خط مشکین بساط حسن خوبان راغبار خط لب بام است این خورشید تابان را
Отдельное стихотворение 404عمرم به تلخکامی مل خرج می شوداشکم به رنگ لاله و گل خرج می شود
Отдельное стихотворение 407هرکس که از رخ تو نظر آب میدهدخرمن به برق و خانه به سیلاب میدهد
Отдельное стихотворение 414چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید
Отдельное стихотворение 415مرا در آتش بی رحمی عتاب مسوزکه شمع طور مرا با چراغ می جوید
Газель 416محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان رانمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را
Газель 419متاب از کشتن ما ای غزال شوخ گردن راکه خون عاشقان باشد شفق این صبح روشن را
Отдельное стихотворение 435می بی خبر از نرگس شهلای تو ریزدخمیازه نمکسود ز لبهای تو ریزد
Газель 440گر آن شیرین سخن تلقین کند گفتار طوطی راسخن شکر شود در پسته منقار طوطی را
Газель 444به آهی می توان از خود برآوردن جهانی راکه یک رهبر به منزل می رساند کاروانی را
Отдельное стихотворение 446احوال دل خسته به اغیار مگوییدحال سرشوریده به دستار مگویید
Газель 445نه هر چشمی سزاوارست رخسار معانی راکه شبنم دیده شورست گلزار معانی را
Газель 446کسوفی هست دایم آفتاب زندگانی راسیاهی لازم افتاده است آب زندگانی را
Отдельное стихотворение 450خراب شو که به ملک خراب باج نباشدبرهنه شو که به عریان تنان خراج نباشد
Газель 449رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی راکه عشاق از خدا خواهند تقریب جدایی را
Отдельное стихотворение 455گریهٔ ما دل به طوفان میدهدنالهٔ ما جان به افغان میدهد
Газель 459می جان بخش اگر چه جام زر می گیرد از میناسفال تشنه لب فیض دگر می گیرد از مینا