Муджиреддин Бейлагани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
امشب بر من زمانه شاد آوردستحوراوش و مشتری نژاد آوردست
Рубаи 82بنمای رخ ار کام منت می بایدزان پیش که دود از آتشت برناید
Касыда 5ز دور جنبش این چرخ سیمگون سیماچو سیم و زر شده گیر اشگ ما و چهره ما
Касыда 8رخش امل متاز که ایام توسن استکار عدم بساز که رحلت معین است
Касыда 9باد صبح است که مشاطه جعد چمن استیا دم عیسی پیوند نسیم سمن است
Касыда 14شش جهت ملک را کار یکی در ده استکز پس هفتم قران ملک به دست شه است
Касыда 30زیوری نو باز بر سقف کهن بر بسته اندگوهر شب تاب بر دریای اخضر بسته اند
Касыда 32ساقیا باده بده تا طرب از سر گیرندپیش کاین تاج مه از تارک شب برگیرند
Касыда 38مرا که کار غم عشق یار خواهد بودبیا بگو که ازین به چه کار خواهد بود؟
Касыда 42نه دل ز یار شکیبد نه می بسازد یاربه غم فرو نشوم گر به سر برآید کار
Касыда 48الطرب ای شکرستان چون دم سرد در سحرگرم درآی و دم مده باده بیار و غم ببر
Касыда 57تا دار ملک زان سوی عالم بساختمخود را ز کاینات مسلم بساختم
Касыда 60چه جرم است این بر آورده سر از دریای موج افگن؟به کوه اندر دمان آتش به چرخ اندر کشان دامن
Газель 23گیتی سر نوبهار داردعالم رخ چون نگار دارد
Газель 52فراقت نیش غم ما را چنان در جان شکست ای جانکه گفتی تیر جست از شست و در سندان شکست ای جان
Жалоба 6گرچه ز اندوه جهان بر دل ما صد گره استچارهٔ عیش بسازیم که هم عیش به است
Жалоба 39حاصل روزگار می بینیغم بی غمگسار می بینی
Рубаи 28در کوی غم تو صبر بی فرمانستدر دیده ز اشگ هر شبی طوفانست
Рубаи 87برخاست دلم تا دگری بگزیندگفتم بنشین که یار از من بیند
Касыда 51سیاهی می کند با من سر زلف نگونسارشبه لب می آورد جانم لب لعل شکربارش
Касыда 66زهی از فر تو گشته جهان نصرت آبادانزهی در عهد تو دیده زمانه عدل نوشروان
Касыда 72مهره عمرم ربود شعبده آسمانکشت چراغ دلم شمع سپهرالامان
Газель 21ز عشقت دل مسلم برنگرددز کویت باد بی غم برنگردد
Газель 34خوش است حسن تو تا دل ز یار بستاندچو دل ستد ز دل و جان قرار بستاند
Газель 65چه بد کردم که پیمانم شکستی؟امید وصل در جانم شکستی
Газель 77انصاف دادهام که به خوبی یگانهایواندر جهان به حیله و افسون فسانهای
Жалоба 5عهدیست تا نصیبهٔ ما از جهان غم استحال دل از فلک چو فلک نیک بر هم است
Кыта 77ای سرافراز مهتری که به دهرکس ندیدست چون تو آزاده
Таркиббанд 12ای شاه! یاور تو درین غم خدای بادطبع تو شاد و تیغ تو عالمگشای باد
Рубаи 24هر کو ز ملوک عصر بیگانه نشستدر آتش اندوه چو پروانه نشست