Ашуг Алескер · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bu gün bir əcayib gördüm,Təşbehi heyvana yetər;
Xəbərin varmıAla gözlü, nazlı dilbər,Elindən xəbərin varmı?!
Bu gündəQan ağla, gözüm, şahi-şəhidana bu gündə,Oğlunu verib ümmətə qurbana bu gündə.
ArasındaTəzə aşnalıqla köhnə dostluğunFərqi var qış ilə yaz arasında.
Çəkmiyəİnsan payız ölə, yazda diriləZimistanda boran-qarı çəkmiyə.
Çərşənbə günündə, çeşmə başındaМне этой встречи не забыть. У родникаНа синеокую ханум упал мой взгляд.
DayanmazKönlümün şüşəsi, saqın ki, sınar,Toxunarsa ayna daşa, dayanmaz.
EyləməynənNəfs ilə mərifət durab cahada,Mərfət deyir: – Belə kar eyləməynən!
GedibdiEşidin, məclisdə arif olanlar,Sərrafam, gövhərim, kanım gedibdi.
XurşidCamalın şöləsi nuri-təcəlla,Çırağban eyləyib mahalı, Xurşid!
Qoca baxtımNə sevda tapıbsan, nəyə talıbsan?Hansı qəflətdəsən, gəl, qoca baxtım!
TelliŞahmar zülflərini görəndən bəri,Dərdim artıb, dönüb ümmana, Telli!
Ay sinə, sinəİbtida "əlif"dən dərsimi aldım,Oxudum yetişdim ay "sin"ə, "sin"ə.
Yaradar məniXudam məni, səni yoxdan yaradıb,Sən də bircə milçək yarat, ərməni!
GədaGizlin sirrin, nahaq yerə,Gizlətdin xandan, gəda!
VerirGələndə ustad kalamı,Köhnə yaram qan verir;
GəlinGeyinibsən tər əndamaTər-təzə libası, gəlin!
HəcərNaqafil çıxdın qarşıma, Gözəllər sultanı, Həcər!Gəzmişəm, görməmişəm sən kimi insanı, Həcər!
Xırdaca qızNaz ilə gəldin otağa,Leylinişan Xırdaca qız!
MaladesMərhəba, namxuda,Afərin, əhsən, malades!
MənGözəl, sana məlum olsun,Həsrətindən yanıram mən.
Köpək oğluKim dedi, meşədən gətir cüt oxu,Dördünü yan-yana çat, köpək oğlu!
"Can" desinYaradan yaradıb külli-aləmi,Arif olan bu fərmana “can” desin.
DağıtsınO cəllad qaşların qəhri, qəzəbiQəsd eylər cismimdən canı dağıtsın.
Dəli AlıGün kimi aləmi tutubdu adı,İyidlər sultanı, xanı Dəli Alı.
DolansınGərdəninə neçə şahmar dolanıb,Könül istər, o şahmara dolansın.
Döndü, nə döndüÇarx dolandı, baxtım tapdı tənəzzül,İqbalım şikara döndü, nə döndü!
DönübdüFələyin qəhrindən, el töhmətindən,Dərdim artıb bir ümmana dönübdü.
EyləmişəmAla gözlüm, səndən ayrı düşəli,Hicranın qəmiylə kef eyləmişəm,
GərəkdirAşıq olub, tərki-vətən olanın,Əvvəl, başda pür kamalı gərəkdi.