Али Керим · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Sənin yerin xəstəxana,Mənimki boşluq,
Uşaq deyir ki, mənəUşaq deyir ki, mənəBir ovuc dəniz verin,
Başının üstünə baxBaşının üstünə bax!– Durna qatarıdımı?
Heç kim məni başa düşməzHeç kim məni başa düşməz,Bəlkə aydınlığımdandır.
Ölüm, sevinmə çoxSəməd Vurğuna*Ölüm, şöhrətinmi azalardı de,
Bülbülün xatirəsinəNə səni dindirdi ölüm,nə bizi,
Van Qoqun günəşiİrvinq Stonunun "Həyat təşnəsi" əsərini oxuyarkən...*Səhərdən axşamacan
Külək, dəniz, gecə, ölüm və Səlim(Ballada)*Şəhər təzə salınırdı;
Gəldim bu yerlərəGəldim bu yerlərəVə əllərimi
Qız baxır uzağaQız baxır uzağa,uzaq yerlərə,
Hamıya məktubTəsadüfən yolda bu günüzərində ünvanı yox
Məktubdakı adamSən mənim haqqımda elə yazırsan,Özüm də heyrətə düşürəm, düzü.
Söz dedimSöz dedim,sözümü yerə saldı.
Tənhalıq boşluq deyilTənhalıq boşluq deyil -Səni gözləyən varsa;
O qızaAxtarıram mən səni,Arayıram mən səni.
O, elmin müqəddəs astanasından"Kimdir müqəssir?" A.Gertsen*O, elmin müqəddəs astanasından,
Zəhmətkeş buruqNəzarətdən,nəsihətdən, uzaq
Bir-birindən xəbərsiz dahilərCavandılar,O qədər də
Gördüm heç doğulmamışAğıl yaşda deyil. (Atalar sözü)*100... neçə yaşı vardı –
Mənə deyirsiniz kiMənə deyirsiniz ki,hər gün, hər səhər-axşam,
O qız kimə qismətdir?Qız xəyala dalıbdır,Sən deyən də gözəl deyil...
Bomba üstündə evMən Stavropol qəzetlərinin birində oxudum: Müharibə vaxtı almanların torpağa işləyib partlamamış bir bombası illərlə burada qalmış, hətta bilmədən onun üzərində ev də tikmişlər. Bomba qazıntı zamanı təsadüfən tapılmışdır.*Bomba üstünə
Xirosimada məktəbsiz uşaqİnildər bir qız XirosimadaBir il...
Gecə uşaqlar yatırGecə uşaqlar yatır...Mən, tənqidçilərin
Qapını daldan bağlayıbQapını daldan bağlayıbŞeir yazıram.
Söz axtardım, tapmadımSöz axtardım, tapmadım,Misram qopub töküldü
MüşfiqəYadımdadır, deyərdilər,Bu dünyada -
İşıqlar hər yerdə çoxdan keçibdirİşıqlar hər yerdə çoxdan keçibdir,Bir sənin işığın sönməmiş, şair!
Qarlı qış axşamındaTiflisə axşam düşür...Ağır-ağır
Heykəl və insanO, günlərlə,aylarla