Алмас Илдырым · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Cəmiyyəti Əqvama açıq məktub*Dinlə, sən ey haqq deyə zülmə eş olan yuva,
O mənimdir əzəldənƏsmə, ey sabah yeli, böylə müxalif əsmə,Tellərini pozduğun o sevdalı yar mənim.
Parisə xitabEy quduz atlasların yaxasında qıvrılan,Alovlu Fransanın damarlarını soran,
"Pravda Vostoko"yaYadındamı, on il əvvəl doğulduğun zamanlar,O zamanlar sənin səsin böylə şaqraq deyildi.
Saraylar yıxılırkənİnqilabi şair Lahutiyə*Qasırğalar, boranlar, fırtınalar içində
A dostGülşən yapdım, güllərini yel aldı,Bir tək qönçəsini dərmədim, a dost!
Bir səs gəlir uzaqdanBir səs gəlir uzaqdan, o yarmı gəldi dilə,Bir xəbərmi yollandı bu yaralı bülbülə?
Bir günSanma getməz başımdan bu kəşvətli buludlar,Şimşək olub üfüqdən yenə çaxacağam mən.
Dağlar səslənirkənEy uzaqdan gələn yolçu, böylə sapqın getmə, dur,Çox yolçular sinəmizdə etdi çapqın, getmə dur…
Əsir AzərbaycanımNerdə məni gül qoynunda doğuran,Xəmirimi göz yaşıyla yoğuran,
Hindistanda fırtınaDerlər uzaq Hindistanın gül sinəsində,Zəncirlənən doğma ellər qan qusar, ağlar.
"Qızıl kölələr" dünyasınaHürr insanlıq hayqırdı: Qəhr olsun zülm, qorxu, kin.Verdi milyonlar qurban… Bəs yenə bu qorxu nə?
NeyləyimKeçdi bahar, bitdi güz, o dağları qış aldı,Dost elindən bir xəbər almadım, neyləyim?
Ömrüm xarab oldu heyKim dedi sana ki, çıxıb yoluma,Gənc yaşımda göndərəsən ölümə,
TamaraEşqsiz qalan bir dil kimi göz dikərək ənginə,Gizli-gizli həsrət çəkib ağlarmıan, Tamara?
BakıBir zamanlar adına eşq oxudum ellərə,Şimdi artıq qəlbimin içində inlə, Bakı…
DağlarÖpərkən alnından füsunlu bir yaz,Axıyor döşündən sellər, a dağlar!
Qalx, sevgilimQalx, sevgilim, qalx da məni yola vur,Gec gəlinsə yurd başına çökəcək…
Qürbət məktublarıOradakı Həmşirəmə*Çoxdan oldu almadım,
Ölməkmi, yaşamaqmı?Bir an susmaq sərin torpaq altında,Qurtulmaq bu ağır, sonsuz zillətdən.
ŞərqiÖt, qumrum, öt, sən ki, məndən bəxtiyar,Heç olmazsa, qonacaq bir yuvan var,
Yarımçıq qalmış şeirO zamanlar çocuq idim, təbiətin qoynundaTam asudə yaşar idim, tanımazdım istibdad.
Yaralı olmasaydıKim ovçu niyyətiylə gəzərdi bu dağlarıSinəsində can alan maralı olmasaydı?
Mənmi?Sormayın kimlərdənəm, haralıyam, a dostlar,Könüldən fırtınalı, boralıyam, a dostlar,
Muradı keçərkənAxıyor dalğaların hər dərədən,Bu yürüş hökmünü aldın nerədən?
SusunDedi-qodu yayanlara*Yürüyürük, yolumuz tikan, çala, dağ, dərə,
ŞərqdəAnnə, artıq bu gün sən ağlama, gül…Çünki qoynunda oynaşan bülbül
Bir gündə ölən ekizlərAnnələrinə*Eldəgəz və Yurdavar üçün*