Алмас Илдырым · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Çiçəkli qoynunda bir bağça tikdim,Suvara-suvara göz yaşı tökdüm,
Azərin duasıHəsrət qalıb doğma yurdun nazlı müşfiq qucağına,Gözlər yaşlı, boyun bükük, vətənsizmi öləcəyəm?
Ananın qızınaEy əskidən bəri yasa bürünən,Şərəfli anamın gülüzlü qızı,
Qərib quşumaQərib quşum, bu gəlişin nerədən,Uçub gəldin hansı dağdan, dərədən.
Arazla dərdləşməOğlum Araz üçün**Gəlin kimi qurulursan,
DurnalarUçursunuz alnı açıq, üzü ağ,Bağrım çatlar sizdən almasam soraq.
QürbətdəMən torpağı atəşlə yoğrulan bir diyarınDoğdum yad çəkmələrlə çeynənən yaxasında.
Mayıs gözəlinəYeni proletar ədəbiyyatımızın pioneri Süleyman Rüstəmzadəyə*Başında ipəkdən bir qızıl örpək,
Nə olurduNə olurdu kor olsaydım, görməsəydim əzəldən,Görməsəydim o doğduğum dərələri, dağları,
Sen çağlarParis kommunasına*Mən ömrümdə Parisin görməmişəm üzünü,
QorkiyəSən, daşqın dənizlərin qayalarla çarpışan,Yİldırımlar söndürən dalğasından yarandın.
Mən kiməmBir zamanlar Altaylardan enib yaşıl düzlərə,Asiyanın göbəyində atəş yaxan mənmiyəm?
Boğulmayan bir səsDağıstandan annəmə məktub*Deyirlər mənə ki, genə hər axşam,
Dağlara vidaƏzəldən can deyərək bu sevdalı ölkəyə,Hər qadasın aldığım sana əyan, a dağlar.
DurnacıqBu günlər mənim dərdim başdan aşqındı yenə,Diqqət etsəniz əgər siz çöhrəmin rənginə,
Gözəl yurdQafqas… O gözəl yurd, o müəbbəd* vətənimdir,Mən hürr olaraq doğdum o zümrüd yaxasında.
Hindli qızıYenə sordum o gözəl qızcığazı,Yenə hicran onu sarmış dedilər.
İran qızıQırlarda ney səsiylə başlayır axşam,Dalar maviliklərə saralan əngin.
Qara dastanKimsə bilməz Tanrıdağın yaşınıDuman almış Altayların başını.
Mən də ağlamıramMən ki, hala bir gəncəm, ümidim var, şanım var,Damarlarımda coşan, axan qızıl qanım var.
Müqəddəs ixtilalQaranlıqda gözlərim dikilmiş üfüqlərə,Bir fırtına səsi var, buludlar göydə dal-dal
Nə üçünMən artıq nə yazım yurduma dair,Düşmən zəhər saçır, dostlar gizlənir.
Yarın(Şərq üçün)*Xəzan pəncəsində saralan güllər,
Yurd həsrətiMən yurdumu andıqca dərindən,Qəlbim qopuyor sanki yerindən,
AmudəryaAmudərya, məni al,O cəsur dağların qoynuna sal!
Allah naminəRoma papasınaEy qəlbi Tanrısının eşqiylə çarpan papas,
Bilməm kiOğlum AzərəGün gəlib ta son vədələr yetincə,
Dönük qardaş1944-cü ildə Ana yurda sığınıb, sonradüşmənlərə təslim edilən və ruslar tərəfindən
Gənclərə ümidim varSən istərsən qəlbimi parçala, qır, çeynə, əz,Mənim yenə bu yolda tükənməz bir canım var!
İgidlərə çağırışTürk dostlarımaI*