Кыта 18

به خدایی که بر خداوندانفرض کرده‌ست بندگی کردن

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 9

خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشتبر گل رقمی بنفشه بیگاه نبشت

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 12

در دایره‌ای که آمد و رفتن ماستآنرا نه بدایت نه نهایت پیداست

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 37

آن کودک نعلبند و داس اندر دستچون نعل بر اسب بست از پای نشست

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 93

آن تازه گلم من که نباشد خارشبا بلبل خوشگوی بود غمخوارش

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 94

دارم گه و بیگه ز که و مه کم و بیشنفع و ضرر و خیر ز بیگانه و خویش

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубайят, 100

اشتربانا چو عزم کردی به سفرمگذار مرا خسته و زاینجا مگذر

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 109

در وصف تو بسیار سخن رانده‌ایمبسیار کُتُب ساخته و خوانده‌ایم

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 126

از ضعف من آنچنان توانم رفتنکز دیده خود نهان توانم رفتن

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 132

رفتی پسرا دوش به می نوشیدنبودت هوس یار دگر ورزیدن

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 136

عشق است که شیر نر زبون آید از اوبحریست که طرفه‌ها برون آید از او

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 146

ای کرده جفا و جور آئین، بحلیوآورده به جای مهرِ من کین، بحلی

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубайят, 156

ابریست که قطره نم فشاند غم تودر بوالعجبی هم به تو ماند غم تو

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 157

چون خاک زمین اگر عنان کش باشیوز باد جفای دهر ناخَوش باشی

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 164

ای تنگ شکر چون دهن تنگت نیرخساره گل چون رخ گلرنگت نی

Мехсети Гянджеви1 мин
Газель 4

در فغانم از دل دیر آشنای خویشتنخو گرفتم همچو نی با ناله‌های خویشتن

Мехсети Гянджеви1 мин
Кыта 1

در این زمانه عطا و کرم مخواه از کسچرا که نقش کرم بی ثبات شد چون یخ

Мехсети Гянджеви1 мин
Кыта 4

آخر زمان که طبع حکیمان نگون شودسه صد حکیم مر جلبی را زبون شود

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 5

با خلق به داوری بود قاضی چرخوز علم و عمل بری بود قاضی چرخ

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 6

گفتی که مرا بیتو بسی غمخواره استبی رشوت و پاره از توأم صد چاره است

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 11

در طاس فلک جرعه شادی و غم استگه محنت و دولتست و گه بیش و کم است

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 35

آتش چو زدی پریر، در ما پیوستدی آب رخم ببرد و عهدم بشکست

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 44

قاضی چو زنش حامله شد زار گریستگفتا ز سر قهر که این واقعه چیست

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 52

جانا نه هر آنکس که دلی خوش داردحال دل بیدلان مشوش دارد

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 95

فصّاد جهود بد رگ کافر کیشآن کند زبان که تند دارد سر نیش

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 96

در بستان دوش از غم و شیون خویشمی‌گشتم و می‌گریستم بر تن خویش

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 103

تا حلقه به گوش لب چون نوش توامای رشک پری، عاجز و مدهوش توام

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 104

جانا نفسی دور نه‌ای از یادمدلتنگ مشو گر ز تو دور افتادم

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 106

چندان که به کار خویش وا می‌بینمخود را به غم تو مبتلا می‌بینم

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубайят, 111

ترکم چو کمان کشید کردم نگهشدیدم مه و عقربی به زیر کلهش

Мехсети Гянджеви1 мин