Мехсети Гянджеви
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چشم و دهن آن صنم لاله رخاناز پسته و بادام گرفتست نشان
Рубаи 140اندر دل من ای بت عیار بچهمرغ غم تو نهاده بسیار بچه
Рубайят, 146از مهر خود و کین تو در تابم مندر چشم تو گوئی به میان آبم من
Рубаи 151خندان به دو رخ، گلِ بدیع آوردیکهاندر مه دی، فصل ربیع آوردی
Рубайят, 151ما را سر ناز دلبران نیست کنونآن رفت و گذشت و دل بر آن نیست کنون
Рубаи 154دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نیمانند تو، بی وفا فلک آرد، نی
Рубайят, 154آب ارچه نمیرود به جویم با توجز در ره مردمی نپویم با تو
Рубайят, 173مر موی تو را چه بود بی آزاریبرخاستن از سر چو تو دلداری
Рубайят, 178گر من به مَثَل هزار جان داشتمیدر پیش تو جمله بر میان داشتمی
Рубайят, 187شفتالوی آبدارت ای سرو سهیآمد ز ره بوسه به دندان رهی
Рубаи 1قصاب چنانکه عادت اوست مرابفکند و بکشت و گفت کاین خوست مرا
Рубайят, 3گر باد پریر خود نرگس بفراختدی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت
Рубаи 7چون نیست ز هرچه هست جز باد به دستچون هست ز هرچه نیست نقصان و شکست
Рубаи 15چون ابر به نوروز رخ سبزه بشستبا باده لعل کن سر عهد درست
Рубайят, 19گفتم که لبم به بوسهای مهمان استگفتا که بهای بوسهٔ من جان است
Рубайят, 21آن بت که رخش رشک گل و یاسمن استوز غمزهٔ شوخ فتنهٔ مرد و زن است
Рубаи 24آوازه گل در انجمن چیزی ماستطفل است و دریده پیرهن چیزی ماست
Рубаи 36آن کودک قصاب دکان می آراستاستاده بدند مردمان از چپ و راست
Рубаи 39نوشین لب او دوش به لالا میگفتصد نکته به از لؤلؤ لا لا میگفت
Рубайят, 44در دهر مرا جز تو دلافروز مبادبر لعل لبت زمانه فیروز مباد
Рубаи 47چون باد که هر زمان ز سوئی بجهدهر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد
Рубайят, 54جان در ره عاشقی خطر باید کردآسوده دلی زیر و زبر باید کرد
Рубаи 57از دیده من چو اشگ گلگون بچکدهر لحظه هزار قطره افزون بچکد
Рубайят, 61چون زور کمان در بر و دوش تو رسدتیرش به لب چشمهٔ نوش تو رسد
Рубайят, 65این اشک عقیق رنگ من چون بچکدآب از دل سنگ و چشم گردون بچکد
Рубаи 67هر گه که دلم فرصت آن دم جویدکز صد غم دل با تو یکی برگوید
Рубайят, 68تا از تف آب چرخ افراشتهاندغم در دل من چو آتش انباشتهاند
Рубаи 73زیبا بت کفشگر چو کفش آرایدهر لحظه لب لعل بر آن میساید
Рубаи 80انگشتری عدل تو ای دشمن بندشد پره نردبان بر این چرخ بلند
Рубайят, 81شوی زن نوجوان اگر پیر بودتا پیر شود همیشه دلگیر بود