Мехсети Гянджеви
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای رشته چو قصد لعل کانی کردیبا مرکب باد همعنانی کردی
Рубайят, 165می خورد به پاییز درخت از ژالهشد مست و شکوفه میکند یک ساله
Рубаи 166افتاد مرا با بت خود گفتاریگفتم که ز من سیر شدی؟ گفت آری
Рубайят, 189ای بت به سرِ مسیح اگر ترساییخواهم که به نزد ما تو بیترس آیی
Кыта 20. . . آلوده بیاری و نهی بر . . .س منبوسهای چند به تزویر دهی بر نس من
Рубаи 3ای ترک پسر به حرمتت ننگریاما را به کنار خویش در ننگریا
Рубаи 30آتش بوزید و جامه شوم بسوختوز جامه شوم نیمه روم بسوخت
Рубайят, 33سرمایهٔ خرمی بجز روی تو نیستوآرامگه خلق بجز کوی تو نیست
Рубаи 46چشمم چو به چشم خویش چشم تو بدیدنی چشم تو خواب چشم از چشم رمید
Рубайят, 50ز اندیشهٔ این دلم به خون میگرددکآخر کار من و تو چون میگردد
Рубаи 59شاها فلکت اسب سعادت زین کردوز جملهٔ خسروان تو را تحسین کرد
Рубайят, 59آن یار کلهدوز چه شیرین دوزدانواع کلاه از در تحسین دوزد
Рубаи 71بگذشت پریر باد بر لاله و وَرددی خاک چمن سنبل تر بار آورد
Рубайят, 76با هر که دلم ز عشق تو راز کنداول سخن از هجر تو آغاز کند
Рубаи 79بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشندبس درد کز آن قامت رعنات کشند
Рубаи 88زد لاله پریر در نشابور آذردی بر زد از آب مرو نیلوفر سر
Рубайят, 89خطت چو بنفشه از گل آورد پدیدآورد خطی که بر سر ماه کشید
Рубаи 114برخیز و بیا که حجره پرداختهاموز بهر تو پردهای خوش انداختهام
Рубаи 115هم مستم و هم غلام سرمستانمبیزار ز زهد و بنده ایمانم
Рубаи 121ما مرد مئیم و در خرابات مقیمنه مردم سجاده و نه مرد گلیم
Рубаи 131آن زلف شکسته را ز رخ، یک سو زنبر هر دو طرف مزن تو بر، یک سوزن
Рубайят, 133تا ظن نبری کز پی جان میگریمزین سان که پیدا و نهان میگریم
Рубаи 156آنی که به لطف، تو سراسر نمکیچون بر گل تازه برچکیده نمکی
Кыта 3آن دزد چون بود که به خانه درون شودخانه ز بیم دزد ز روزن برون شود
Рубайят, 22با خصم منت همیشه دمسازیهاستبا ما سخنت ز روی طنازیهاست
Рубаи 42بر عارض یار من سپهر از انگَشتمنشور زوال حسن او خواست نوشت
Рубаи 63ای باد که جان فدای پیغام تو بادگر برگذری به کوی آن حور نژاد
Рубайят, 69آنها که هوای عشق موزون زدهاندهر نیم شبی سجاده در خون زدهاند
Рубаи 70ایام بر آنست که تا بتواندیک روز مرا به کام دل ننشاند
Рубайят, 75شب را چه خبر که عاشقان می چه کشندوز جام بلا چگونه می زهر چشند