Мамед Исмаил · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Baxarsan ağarar gözün qarası,Baxdın ya baxmadın iz qalmaz suda.
SultanımGətirdilər, öz xoşuma gəlmədim,Əllərinlə nura döndü zülmetim..
BaşardımKeçib geldim neçə-neçə ölümdənYaşamadım, yaşatmağı başardım.
AdımAdım anılmaz ki, vaxt darlığındaYazsanız, quruyar qələminiz də.
Vacibdirmiİnsanların içindeAdice bir insanam
Uzun bir cümlədir vətən torpağıHaqqın arxasınca günəş izində,Günəylə, quzeyin Türk vadisində
SazMən sizə söz açım təzə nələrdən,Ürəyə toxunan simə toxunmur.
TürkQərbin qəripliyinəŞərqdən şərqilər qatıb.
AğlarGəldi ağlamalı günü dünyanınQaldı yaşanası zamanı ağlar.
DərdKənara çıxmaqdı işin çətini,Çıxar, yollarına qarğış ələnər.
Behane…Sefere çıxtığında yüz yol ölçüb biçersenAmma yene ne ise yadından çıxıb qalar.
GəlirmiDuman gözümə yatdı.Ümidimi qapatdı.
GünəşGünəş batar, gündüzünağlı başından gedir,
AğacBu külək hayandan əsir,Hardan gəlir bu hənir?
CığırBatır ot üstündə ayaq səsləriİttir meşələrə dirənən cığır.
GülSuyunu verdim,Toprağını verdim
Qadın...Siqaret kimi bir şeydi qadınƏvvəl o səni özünə çəkər,
MəniYadına düşərdim, düşərdim hərdənAmma saxlamazdın yadında məni.
SevgiSəndə murazına çatdı vaxt, vədə,Sevən ürəyimin səndin ilk haqqı.
İndiMəni yaşamağa qoymaz bu dünyaÖlüb gedəsiyəm həsrət içində.
TərəddüdlərNə qədər üzmək olarilhamın məhəlli sularında,-
GünahŞeytan əməli var səndə, ya məndə,Qədim sahibiyik hansı günahın.
QaçışArzuya umut var, kilidə açar,Bu dünya qurulub binadan belə.
DeyiləmNə o ülfət, nə o təmas,Ürəyimdə qılmaz namaz.
SakiKrım’da bu adda bir şeher var.Millet gedib,adı qalıb.*Hanı saklar,
BaykalEğilip su içen maraldı tayga,Güzellik önünde qatlanıb dizi.
GetdiMəndən çıxdı heyiflər,Saçım töküldü getdi.
ÜstəNeçəki cavansan könlünün quşuÖtər şirin-şirin budağın üstə.
Görəsən...Bağça uşaqlarıdurna qatarı
BənzəyibDeyirlər ki qız bibiyə oxşuyarMənim balam xalasına bənzəyib.