Мискин Вели · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Bir kimsənin ağlı getsə sərindən,Onu salar hər diyara çətindi.
QocalandaHeç kimsəni intiqama çəkməsin,İnsana lazımdı var qocalanda.
LənətQurd olar sürünü büsbütün qıran,Süpürüb, dolduran gödənə lənət,
HayıfsanŞagird oldun qulluq eylə ustada,İblisdən dərsini alma hayıfsan.
SəbirsizSəbri olan qatarından üzülməz,Qarışmaz cərgəyə, sana səbirsiz,
TamahkarEtmə xəyanəti, pozma ziynəti,Ləkələmə adın-sanı, tamahkar.
DünyaBu axan suların, əsən yellərin,Gedir dumanların hayana, dünya.
Mənəm mənRuzi-əzəl gündən odlar içində,Yanan, cismi qalan yarı mənəm mən.
NəsihətDoğru danış, el içində düz dolan,Bəla tutmuş olar yoldan azanı.
OlmasaBağban bağ bəsləsə itər əməyi,Bəslədiyi bağın barı olmasa.
GəzirəmÇəkirəm intizar, yetmiş yaşım var,Bulanmayan su dövranı gəzirəm.
Bax-baxİblis əməlinə, ibnə sözünə,Ağlar gözə, aha, amana bax-bax.
AnalarGələndə dünyaya baxar üzünə,Balanın adını anar analar,
GözlərinMuradım, istəyim, arzu, diləyim,Qıyma qanlı yaşı süzə gözlərim.
Nədi?Ömür keçər bir şığıyan ulduztək,Sanyə nədi, saat nədi, il nədi?
Verə bilməzDiqqət ilə düzgün çəkib hesabı,El üçün hər ağlı çaş verə bilməz,
AparırZalım əcəl necə qıyır,Hilal kimi can aparır.
GetdiNecə deyim qəm yasından,Uşaq ağlar, ana getdi,
BilməlisənDilə alsan öz hünərin,El gücünü bilməlisən.
Olsunİnsan oğlu insan gərək,Yaxşılığı bilən olsun.
DağlarOvçu olub oylağına,Gəzəydim hər yanı, dağlar.
AlarmışŞeyda bülbül fəğan edir,Gül köksünü xar alarmış.
SənindiSən deyirdin al yanağım,Arxayın ol, yar, sənindi.
Kimdi?Əl atıb dünya dərini,Bəşər üçün açan kimdi?
Kimi(Qoşqar Əhmədlinin xatirəsinə)*Qoşqar getdi adı qaldı,
TamahNeçə dəfə eyləmisən,Məni bəxti qara, tamah!
SəndədiDünya dolu gözəl olsa,Mənim gözüm yar səndədi,
AyrıBülbül ötməz zimistanda,Nəğmə deməz güldən ayrı,
KönülBir dəm yuvasında yatar,Bir dəm qanad çalar könül.
MənNazlı dilbər sənin adın,Şirin-şirin anıram mən.