Насими
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای ز رخسارت الی الرحمن ذوالعرش السبیلان حیا فی هواها کل من کان القتیل
Газель 177لوح محفوظ است رویش زلف و خال و خط کلامبا تو گفتم معنی علم لدنی والسلام
Газель 188ترک شراب کی کنم من که چو رند فاسقم؟عار ز زهد اگر کنم فخر من است که عاشقم
Газель 209به کوی یار میباید به چشم خونفشان رفتنکه دست خشک نتوان جانب آن آستان رفتن
Газель 258ای ماه من چرا ستم از سر گرفتهایوز من چه دیدهای که نظر برگرفتهای
Газель 276فضل حق میدهدم هردم از این می جامیکه ندارد چو ابد مستی او انجامی
Касыда 9غلام روی آن ماهم که مهر آسمانستیجمال او به زیبایی حیات جاودانستی
Рубаи 52خواهی که بیابی از همه چیز وقوفیا در دو جهان به فضل گردی معروف
Рубаи 54از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال«از مویه شدم چو موی از ناله چو نال »
Дополнение 14خدا را، مصطفی را، مرتضی راحسن شاه و حسین کربلا را
Дополнение 15هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب »می رسد «السابقون السابقون » او را خطاب
Дополнение 18گر مرا پیش سگانش نیست عزت، دور نیستحرمت هرکس عزیز من بقدر عزت است
Дополнение 22آفتاب مشرق از مغرب زمینشد پدید از فضل رب العالمین
Cahan üzün günəşindən münəvvər olmuşdurВсе ярким солнцем твоего лица освещено,Благоуханием твоих кудрей напоено.
Camalın tələti gülzara bənzərCamalın təl’əti gülzara bənzər,Dodağın şərbəti xunxara bənzər.
Eyşü tərəb yari gül, üzar ilə xoşduEyşü tərəb yari gül, üzar ilə xoşdur,Canü cahan elə bil ki, yar ilə xoşdur.
Mövsimi-novruzü neysanПролилась пора Навруза благостною тучей снова,Главный шейх твердыни нашей пьет нектар шипучий снова.
Nigarım, dilbərim, yarım, ənisim, munisim, canımО краса моя, радость, надежда, опора, отрада,Милый друг, моя нега, всем мукам и бедам услада,
Ta ki, gəldi eşqin, ol mənliyi məndən qapdıTa ki, gəldi eşqin, ol mənliyi məndən qapdı,Bu xərabı qıldı mə’mur, xoş imarət yapdı.
Üzün güldür, ləbin ləli-şəkərbarÜzün güldür, ləbin lə’li-şəkərbar,Gözün cadu, saçındır mişki-tatar.
Gözlərim yarın qəmindən axıdar dürdanəyiGözlərim yarın qəmindən axıdar dürdanəyi,Qəmdə yanar daima, gör aşiqi-pərvanəyi.
Газель 1یارب چه شد آن دلبر عیاره ما راکآزرد به هجران دل صد پاره ما را
Газель 22مرا در آتش غم، عشقت آن زمان انداختکه عشق روی تو آشوب در جهان انداخت
Газель 47بیار باد صبا شمه ای ز طره دوستکه آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست
Газель 51مشرک بی دیده کی احوال ما داند که چیستمرد حق بین معنی سر خدا داند که چیست
Газель 52خلاق دو عالم بجز از فضل خدا نیستاو ذات و صفاتش بجز از سی و دو تا نیست
Газель 73تا از لب و چشم تو به عالم خبر افتادصد صومعه ویران شد و صد خانه برافتاد
Газель 80شمع رویت صفت نور تجلی داردبوی جان پرور زلفت دم عیسی دارد
Газель 88گر سعادت نظری بر من زار اندازدبر سرم سایه سرو قد یار اندازد
Газель 89دلم ز مهر تو آن دم چو صبح دم می زدکه آفتاب رخت در قدم علم می زد