Парвин Этесами
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
نهال تازه رسی گفت با درختی خشککه از چه روی، ترا هیچ برگ و باری نیست
Стихотворение 39در دست بانوئی، به نخی گفت سوزنیکای هرزهگرد بی سر و بی پا چه میکنی
Стихотворение 42گفت تیری با کمان، روز نبردکاین ستمکاری تو کردی، کس نکرد
Стихотворение 43دختری خرد، شکایت سر کردکه مرا حادثه بی مادر کرد
Стихотворение 58برد دزدی را سوی قاضی عسسخلق بسیاری روان از پیش و پس
Стихотворение 74سخن گفت با خویش، دلوی بنخوتکه بی من، کس از چه ننوشیده آبی
Стихотворение 78به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشمکه چند بایدت اینگونه زیست سرگردان
Стихотворение 162آب نالید، وقت جوشیدنکاوخ از رنج دیگ و جور شرار
Стихотворение 164ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی
Стихотворение 167ما نیز در دیار حقیقت، توانگریمکالای ما چو وقت رسد، کارهای ماست
Стихотворение 172بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکنکه فرصتی که ترا دادهاند، بی بدل است
Стихотворение 176دور جهان، خونی خونخوارهاستمحکمهٔ نیک و بد کارهاست
Стихотворение 156همای دید سوی ماکیان بقلعه و گفتکه این گروه، چه بیهمت و تن آسانند