Катран Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آن چشم نگر به ناز و خواب آلودهوین چشم نگر به خون ناب آلوده
Рубаи 136تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهیبا چرخ ستمکاره بکوشید رهی
Рубаи 142راز دل ازین و آن نهفتن تا کینقش طرب از هر سه ستردن تا کی
Касыда 9کنون دانم که با مردم بدل میلست گردون راکه بر تخت شهی بنشاند شاهنشاه فضلون را
Касыда 14دارد آن وشی رخ و وشی برو وشی سلبرادگاه غمزه چشم و زفت گاه بوسه لب
Касыда 47تا زمین را آسمان پر لؤلؤ عمان کندکوه و صحرا را صبا پر لاله نعمان کند
Касыда 48روی مرجانی ز چشمم دوست پنهانی کندتا سرشک چشم من چون روی مرجانی کند
Касыда 50آن پری نشگفت اگر از خوبرویان سر بودگر بنفشه پر گر و از سنبلش افسر بود
Касыда 62با ماه تو تا مشک شد برابرچون مشک بجوشم همی بر آذر
Касыда 64بتی سرو بالا و سرو سمنبرکه شمشاد دارد به برگ سمن بر
Касыда 78سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهرنسیم باد نیسانی هوا را کرد پرعنبر
Касыда 79شد ز فرّ ماه فروردین جهان فردوسوارباغها دیبا سلب شد شاخها مرجان نگار
Касыда 86مگر نگارگر چین شده است باد بهارکز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار
Касыда 91همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار
Касыда 93از غم هجر طراز همه خوبان طراززرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز
Касыда 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز
Касыда 101تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغابر یک ساعت نجست از تعبیه کردن فراغ
Касыда 105کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگوز کوه کرد روی سوی دشت غرم و رنگ
Касыда 107ابر درافشان بگردون بر همی بندد کللباد مشک افشان درختان را همی بندد حلل
Касыда 109ایا شهریاران پاکیزه دلز دست شما ابر و دریا خجل
Касыда 135ای ببالا بلای آزادانآرزوی دلی و رنج روان
Касыда 191ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواریای آنکه تو بر مرکب فرهنگ سواری
Касыда 192ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدایشکر بادا که ترا داد بما باز خدای
Касыда 200خریدم به دل دلبری رایگانیکه هست او به جان و به دل رایگانی
Касыда 201دلا تا تو اندر هوان و هوائینه جفت زمینی نه جفت هوائی
Касыда 205ز بوی باد آزاری ز نقش ابر نیسانینه پندارم که با بستان بهشت عدن یاد آری
Касыда 214بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغریخجل شدند گل سرخ سرو غاتفری
Мусаммат 1نگاری لاله رخسار و سمنبرصبا زو مشگبویست و سمنبر
Кыта 1بتی بروی چو لاله شکفته بر دیباتنم اسیر بلا کرد و دل اسیر هوا
Кыта 11ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیستآمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست