Катран Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ناگه ز درم در آمد آن سرو سهیپر غم دل من کرد ز هر غصه تهی
Рубаи 143ای ترک به گنجه از کجا افتادیکاندر دل و جان من فکندی شادی
Рубаи 147هرچند تو در کنار من بیشتریزی جان و دلم به دوستی پیشتری
Рубаи 148بیجاده لب و یاسمن اندام منیشادی و نشاط و راحت و کام منی
Рубаи 151ای آنکه به روی، قبلهٔ خوبانیدل را دل و تن را تن و جان را جانی
Касыда 6تا فزون شد مهر و بالا رفت مهر اندر هواعاشقان را بر بتان بفزود مهر اندر هوا؟
Касыда 13بنفشه زلفی و سیمین برو عقیقی لببروی مایه روز و بموی مایه شب
Касыда 15شده است بلبل داود و شاخ گل محرابفکنده فاخته بر رود و ساخته مضراب؟
Касыда 16فراز ماه بتا زلف مشگبوی متابمتاب زلف و دل ما بداغ مهر متاب
Касыда 17کنون که شد حضری بلبل و غراب غریببعید شد گل نار و گل بنفشه قریب
Касыда 18لاله داری شکفته بر مهتابمشگ داری گرفته بر مه تاب
Касыда 19ز پی آفت هر چیز پدید است سببسبب آفت من فرقت آن سیم غبب
Касыда 42زمانه روی زمین را چو رنگ دیبا کردطراز دیبا یاقوت کرد و مینا کرد
Касыда 43همی ستیزه برد زلف یار با شمشادشگفت نیست گر از وی همیشه باشم شاد
Касыда 55اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهاربساز بزم چو بستان ز زلف و روی نگار
Касыда 56اگر بتگر چنو داند نگاریدن یکی پیکرروا باشد اگر دعوی خلاقی کند بتگر
Касыда 70چون او بتی شمن نستاید بصد بهارچون او گلی چمن ننماید بصد بهار
Касыда 73چون عروسی جلوه گر شد باغ و ابرش جلوه گربر نگارش هر زمان رنگی بیفزاید دگر
Касыда 74چون کمانم چفته دارد عشق بالائی چو تیرمهر رخساری ز مهرم سوخته دارد چو تیر
Касыда 84گل شکفته نماند مگر بصورت حورخروش رعد نماند مگر بنفخه صور
Касыда 85که را پشتی کند گردون چه باشد پشتی لشگرچه باشد یاری لشگر که را دولت بود یاور
Касыда 94بهشتوار شد از نوبهار گیتی بازدر بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز
Касыда 98نهاد روی بما دولت و سعادت بازز رنج و درد بدل دادمان سلامت و ناز
Касыда 100تا مهر بر فروخت ببرج حمل چراغپر شمع و پر چراغ شد از لاله باغ و راغ
Касыда 102دوشم شبی خجسته بد و مجلسی ظریفعیشی چو روح روشن و وقتی چو جان نظیف
Касыда 104با درنگ از درد دل در بوستان دی داد رنگزرد و پرچین شد چو روی دردمندان با درنگ
Касыда 117چه بود بهتر و نیکوتر از این هرگز حالداد پیدا شد و پنهان شد بیداد و محال
Касыда 119نگارینا تو از نوری و دیگر نیکوان از گلچو سنگ از گل شود پیدا چرا هستی تو سنگیندل؟
Касыда 131الا ای ماه مشکینمو به پیش آر آن می مشکینملا کن ساغر و برنِهْ به دست عاشق مسکین
Касыда 143بتی بمهر چو لیلی بچهر چون شیرینبوصل او دل من شاد و عیش من شیرین