Катран Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
نهادم بر جدائی دل نهادمنیایی تا تو باشی نیز یادم
Кыта 108آن کس که گشت ایران ویران بدست اوبسپرد جان بدولت بر شهریار نو
Кыта 109خداوندا به پیروزی همه گیتی گشادی توز بخت و دولت پیروز ماه و سال شادی تو
Кыта 118ای بند بلا دیده و از بند بجستهمردانه شده آمده بر شهر خجسته
Кыта 119ای نیزه تو گوی و دل دشمن انگلهخصم تو روبهست و حسام تو بنگله
Кыта 121دلی دیدم بسی تیمار دیدهفراوان سختی و خواری کشیده
Кыта 123ای نیکخوی مردم ای نیک خوی شاهتو نیکخواه شاه و ترا بخت نیکخواه
Кыта 131ای گشته یادگار ز کردار تو شهیدیدار تو مبارک و گفتار تو بهی
Кыта 144دلم بدیگر جای و تنم بدیگر جایتنم بغربت و دل با تو مانده اندر وای
Кыта 147چونان شدم از شادی زین نامه که گفتیدادند بمن خط بملک دو جهانی
Рубаи 6مادر چو بزاد آن بدعا خواسته راکردهاست نشان آن مه پیراسته را
Рубаи 10تا فتنه دلم بر آن لب میگونستصبرم کم و عشق هر زمان افزونست
Рубаи 14چون دیدهٔ من دید ترا روز نخستمسکین دل من هوای دیدار تو جست
Рубаи 29با آنکه دلم از غم هجرت خونستشادی بغم توام ز غم افزونست
Рубаи 39بیدادگرا به گِرد بیداد مگردکز خلق به بیداد برآوردی گرد
Рубаи 45خون جگر ما بقمی بیش نبودوین دوزخ آه ما دمی بیش نبود
Рубаи 47هرچند ترا زمان بجان رنجان کردیزدانت رها کرد و شه ارّان کرد
Рубаи 74چون چشمهٔ آفتاب بر چرخ فلکبر پیل نشسته شاه با فر ملک
Рубаи 92هندو بچه ای ببرد از راه دلمدر چاه بلا فکند ناگاه دلم
Рубаи 95با چشم و لبت شرنگ و شکّر بینمبا زلف و رخت عقیق و عنبر بینم
Рубаи 99چون بیتو بُوَم جفتِ غم و درد بُوَمچون با تو بوم ز درد و غم فرد بوم
Рубаи 104ما دل ز وفا و مهر تو برداریمبر آب نگارِ بیهده ننگاریم
Рубаи 105تا همبر من نشستهای خاموشمچون یاد آرم فراق تو بخروشم
Рубаи 107روی تو گل و بوی تو نسرین دارممن عشق و نبید خوردن آیین دارم
Рубаи 114ای کام دل من و بلای حورانروی تو می و چشم تو از مخموران
Рубаи 115بر چرخ جوانمرد شبیخون کردنچون خون علی بقصد صدخون کردن
Рубаи 116در کار جهانیان گشاد است از تورنجت گنجست و جور داد است از تو
Рубаи 139چندین سخن تلخ شنودن تا کیآزار بر آزار فزودن تا کی
Рубаи 141صد بوسه بدادمش بزیر کف پایصد خواهش کردم که روی بر بنده نمای
Касыда 2به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالابه هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا