Катран Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندانکه چندان کاندر او بند است دلها برده صد چندان
Касыда 183ای بفر و خرد و خوبی خورشید سپاهاو فرزنده ز گردون تو فروزنده ز گاه
Касыда 185بتی که پیش رخ او چو میغ باشد ماهچراغ مجلس و شمع سرای و ماه سپاه
Касыда 198بتی را که بودم بدو روزگاریجدا دارد از من بد آموزگاری
Касыда 199پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری
Касыда 203دهد روی آن سرو سیمین نشانیز ماهی که بر سرو سیمین نشانی
Таркиббанд 5آن دلبری که خوبی بسیار یار اوستدردا که در دلم همه پیکار کار اوست
Кыта 4ای همیشه جان بدخواهان فکنده در بلابر تو بهروزی و پیروزی همیشه مبتلا
Кыта 10بسرای سپنج مهمان رادل نهادن بممسکی نه رواست
Кыта 17همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد استبملک اندر چو پرویز است و بد خواهش چو فرهاد است
Кыта 19گوشی که در حلقه او بود لفظ تومالیده سفاهت هر بدگهر شده است
Кыта 45جایگاه شاه یا برگاه یا بر تخت بادوز بداندیشان او روی زمین پردخت باد
Кыта 61ای آنکه همیشه دل تو رادی جویدطبع تو همه گرد در رادی پوید
Кыта 71برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیرمی خور که بمی گردد اندوه جوان پیر
Кыта 72ای وصل تو آب و هجر تو آذرماننده تو نزاید از مادر
Кыта 78بوصل اندرون یافتم کام خویشرهاندم ز دام غم اندام خویش
Кыта 79دلشاد نشستم بمقام پدر خویشبرغم نکند سرد دلم رهگذر خویش
Кыта 83ایا چراغ شهان جهان امیر اجلبدست مایه پیروزی و بتیغ اجل
Кыта 84به اورمزد و مه تیر ای امید کرامنبید خوردن بر خویشتن مدار حرام
Кыта 85ای بکریمی چو ابر دختر شاه کریمماهت خاک قدم ملکت واصلت قدیم
Кыта 93هان صائم نواله این سفله میزبانزین بی نمک ایا منه انگشت بر دهان
Кыта 94سرنگون مانده است جانم زان دو زلف سرنگونلاله گون گشته است چشمم زان دو لعل لاله گون
Кыта 97آن کس که بیک چشم زدن برد دل منزد آتش افروخته در آب و گل من
Кыта 100گر ندیدی بهشت و حورالعیناینک این مجلس امیر ببین
Кыта 111امیرا بر همه میران خداوند و امیری توبطبع و رای برنائی بعقل و هوش پیری تو
Кыта 115شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تووز فراق روی تو بگداختم چون موی تو
Кыта 116امیرا بر تو فروردین فرخ باد و فرخندهمبراد از دلت شادی مبراد از لبت خنده
Кыта 117شد از بهار خجسته سپاه برد شکستهبر اوستاد موفق بهار باد خجسته
Кыта 120ای جان بدسگالان جفت گداز کردهوی طبع نیک خواهان انباز ناز کرده
Кыта 124شادی ز دلم دور شد و خواب ز دیدهتا من نیم آن روی دلارام تو دیده