Катран Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
از چشم و دل من آب و آتش خیزدوز هر دو زمانه رستخیز انگیزد
Рубаи 101از بس که ز ناکسان رسید آزارماین شهر همی به ناکسان بگذارم
Рубаи 106تا بندهٔ آن رخان تابنده شدمهمچون سر زلفین تو تابنده شدم
Рубаи 131ای عالم علم جاودان از درگاهدربان ملک مرا براند از درگاه
Рубаи 132ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
Рубаи 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
Рубаи 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی
Маснавиز نزدیک این کهتر کهترانبنزدیک آن مهتر مهتران
Касыда 21اگرچه جانان کسرا عزیز چون جان نیستمرا جهان و سرو جان بجای جانان نیست
Касыда 29ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست
Касыда 38چون شمال مهرگان اندر هوا پویا شودزاغ گنگ اندر میان بوستان گویا شود
Касыда 54هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود
Касыда 63بتا گل رخ تو کرده از بنفشه سپردو زلف تست دو جراره بنفشه سپر
Касыда 75دگر فکار نباشد دلم ز هجر نگاردکر نباشد رویم ز خون دیده نگار
Касыда 92یاقوت سرخ شد ز می از ابر در بارشاخ درخت دارد یاقوت و در بار
Касыда 96ز چین زلف مه نیکوان چین و طرازهمیشه سلسله ساز است با دو درع طراز
Касыда 120ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دامچون بست ترا دست جهان دام بر اندام
Касыда 126هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم
Касыда 139ایکام دل دوست و بلای دل دشمنروزه شد و دیمه شد و عید آمد و بهمن
Касыда 140ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان
Касыда 146بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون
Касыда 157چه سرو است این میان بزم نازانچه مشگست این بگرد ماه تابان
Касыда 194ای ماه شبه زلف مشک خالیخالی نشود جانم از تو حالی
Касыда 202دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری
Тарджибанд 1بمهر ماه دیداری سپردم دل بدیداریهمه بیمار و غم دل را ز چشم آید پدیداری
Тарджибанд 3بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنیتا رخ من همچو زلف خویشتن پرچین کنی
Кыта 18این جهان را سایه تو باد بر سر جاودانزانکه چندانی که هستی این جهان جان پرور است
Кыта 63خدایگانا چرخ برین زمین تو بادبروز کوشش روح الامین امین تو باد
Кыта 68ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفرجشن فروردین فرخ بر جهان افکند فر
Кыта 122شد پیر جهان و شد جوان بادهوز نقش و نگار باغ شد ساده