Катран Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
الا ای ماه مشکینمو به پیش آر آن می مشکینملا کن ساغر و برنِهْ به دست عاشق مسکین
Касыда 143بتی بمهر چو لیلی بچهر چون شیرینبوصل او دل من شاد و عیش من شیرین
Касыда 149بقد سرو رسائی بزلف غالیه گونیکی همیشه فراز و یکی همیشه نگون
Касыда 167کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانانکه جانان دارد و دلبر سبک دارد دل و جان آن
Касыда 168گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودینبوستان را کرد پر پیرایه های حور عین
Касыда 172مجلس است این مگر بهشت برینکه بنای بهشت است بر این
Касыда 179هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان
Касыда 188مرا هجران آن آهوی آموهمی دارد چو بچه مرده آهو
Касыда 208کمر بستند بهر کین شه ترکان پیکاریهمه یک رو به خونخواری همه یکدل به جراری
Касыда 209مرا به ناله و زاری همیبیازاریجفای تو بکشم زانکه بس سزاواری
Касыда 212هرکه زو دیده بود یزدان بی فرمانیدرد او را نکند هیچ خورش درمانی
Тарджибанд 4سپاه نوبهار آمد وز او گیتی دگرگون شدکه هامون همچو گردون گشت و گردون همچو هامون شد
Таркиббанд 2باد نوروزی زمین را جامه از دیبا کندتارش از یاقوت سازد پودش از مینا کند
Мусаммат 2بتی کام روان بت پرستانبه غمزه درد جان تندرستان
Кыта 13چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت
Кыта 14شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است
Кыта 34خدایگانا چشم دلت فروخته بادبآتش غم جان عدوت سوخته باد
Кыта 36تا جهان باشد بکام و نام شاهنشاه بادآفتابش تاج باد و آسمانش گاه باد
Кыта 39جان بدخواهان تاج خسروی رنجور بادگنج شادی را همیشه جان او گنجور باد
Кыта 46از بلای دهر جان شاه گیتی فرد بادجان بدخواهان او جفت بلا و درد باد
Кыта 47چو چرخ باد خزان را بباغ راه دهدببرگ سبز رزان باد رنگ کاه دهد
Кыта 50خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج بادکار تو با ناز جفت تخت و جام و تاج باد
Кыта 52بر سبزه همی آب روان آب دواندوز شاخ همی باد خزان برگ فشاند
Кыта 53دولت شاه جهان پاینده چون خورشید بادملک وعمر او چو عمر و ملکت جمشید باد
Кыта 54بباغ برگ بدینار جعفری ماندز برگ باغ بمنسوج ششتری ماند
Кыта 62ملکا کار تو بسامان بادکار اعدای تو پریشان باد
Кыта 64مخالفان ترا گردن ای ملک زده بادبتیر محنتشان دیده دل آژده باد
Кыта 65هرکه را دهر از عمادالدین بدل دوری دهدجانش را جاوید پیش دیو مزدوری دهد
Кыта 66مرا رنج بسیار و کم روزگاربشادی کسم نیست آموزگار
Кыта 70تا هست جان مؤمن بدخواه جان کافرنوروز باد خرم بر میر ابوالمظفر