Абдулла Шаиг · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Qalx ayağa, təpəl kəlim,Sahibinə tut əl, kəlim!
BaharBağçalarda açır gül,Fərəhlənir hər könül.
AtQara yallı atım, qaç!Üstü xallı atım, qaç!
Tonqal(Mahnı)Bir qırmızı güldür tonqal,
Çalışan qazanarYaydı, isti bir gün idi,Ağaclar çox ölgün idi.
BağçaAdil zirək uşaq idi,Həm də bir az şıltaq idi.
Yad et!Vəqta ki gülər bahari-amal,Hər yerdə yaşıllanır çəmənlər.
Vətənə qayıdarkənEy bulanıq Kür, dərə, səhra, çəmən!Bu görünən sənmisən, ah, ey vətən?!
Vərəmli həyatƏsir doğuldum, əsir getdim, ah, gənc ikən.Vərəm ciyərlərimi dəldi, ömrümü biçdi.
Bir mələkə“Molla Nəsrəddin” məcmuəsinə*Mahtablı gecə... Kənari-dərya,
Əsrimizə xitabBilməm bu qanlı səhnənə, ey əsri-məymənətİzhari-nifrət etməli, yainki təhniyət?
Əmək pərisinəDerdim ki, bahar olsun,Dağlar, dərələr dolsun
Əməkçi qadınlaraQadın, ey böyük insan, parla yüksək adınla!Bizim yeni quruluş yüksələcək qadınla!
Gənc qələmlərəGüclər yenən, fəzaları da sarsıdan səsinMən istərəm ki, ruhumun üstündə titrəsin.
BaharƏs, ey ətirli dan yeli,Könül açan bahar gəlir.
İki qəzəlHörmətli şairimiz Süleyman Rüstəmə*I
Böyük hicranBöyük qardaşım Məmməd Səid Ordubadiyə ithaf*Yadımdadır, o gün ki sən sərilmişdin yatağa,
Payız gecəsiGünəş saraldı, söndü,Yavaş-yavaş büründü
YetimSoyuq gecə, səs edirdi boran çox hiddət ilə,Bayırda bir uşaq ağlardı dərd, möhnət ilə.
Top oyunuHop, hop, hop,Oynayaq top-top.
ArıArıyam, zəhmətkeşəm,Bal, mum çəkməkdir peşəm.
KəpənəkMənəm qanadlı çiçək,Adım isə kəpənək.
Kür çayıEy Kür çayı, daşırsan,Sahilləri aşırsan;
YağışYağ, ey yağış, yağ!Sulansın çöl, bağ.
Bir quşOturmuş nəğməzarında həzin fəryad edər bir quş!Alır gül yarpağından eşq dərsin, dad edər bir quş!
Böyük xadimHəsənbəy Zərdabinin vəfatı münasibətilə*Bu sənmisən, ey dahiyə, ey nəcmi-müzəffər?!
Niyə uçdu?Uçdu mələkim, qaldı mənə dərdü məlalı,Fəryad! Yenə almaqdadır ətrafımı zülmat!
ƏkinçiYaz qapını aldı, əkinçi, oyan!Dur ayağa, tarla səni gözləyir.
KöçMay olcağın el köçür yaylaqlara,Səs-küy düşür meşələrə, dağlara.
ŞikayətlərimYenə hər yanda hökm edir zülmət!Yenə söndü o nazənin ülkər!