Абдулла Шаиг · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Saqqalı ağ, saçı ağ,Əlində zorba çomaq
Son baharNoldu rəngin çiçəklərin açman!Güllərindən dəmət yapdım bən,
Üsyan et!Ey sönük, çürümüş dünya, parçalan!Qusduğun: əsarət, zəncir, ölüm, qan!
TəbrizMən çoxdan həsrətəm vüsalə, Təbriz.O ceyran baxışlı cəmalə, Təbriz.
Nişanlı qızZülmət gecədə nişanlı bir qızBir hüzn, kədər içində yalqız,
Yeni ailələrəHər oğlan ki evlənir, hər qız ki gedir ərə,Xoşbəxtlik istəyirsə, bunu alsın nəzərə:
Bir quşBir quş səhər ertə bağçabağda,Çör-çöp daşıyıb yuva tikirdi.
CütcüCütçü, əkinçi baba,Bahar gəlir, qalx daha!
Sən güləndəSən güləndə ellərəAl günəşli yaz gəlir.
FidanAğacların arasında ulu, sağlam bir kötük,Ağır, kəskin baltalarla qol-qanadı qırılmış,
İrəli!Keçmişləri unut, quzum, artıq ona əl vurma!O dumanlı pərdələri üzərindən qaldırma!
Vətən nəğməsiEy dünyaya aydınlıq saçan odlar diyarı!Sən ey sönməz günəşin xəzangörməz baharı!
YazGetdi qışın ayazı,Parladı ilin yazı.
KeçiAla-bula, boz keçi,Ay qoşa buynuz keçi!
PionerləTəbiət canlanır, bahar çağıdır,Bağçalar, yamaclar çiçəklənmədə.
Bahar bayramıEy səməni, saxla məniHər il göyərdərəm səni.
Çalışan qazanarYaydı, isti bir gün idi,Ağaclar çox ölgün idi.
BağçaAdil zirək uşaq idi,Həm də bir az şıltaq idi.
Alma oğrusuAlman yazıçısı V.Buşdan iqtibasAslan ilə Əmir, həm Cabbar,
Vətənə qayıdarkənEy bulanıq Kür, dərə, səhra, çəmən!Bu görünən sənmisən, ah, ey vətən?!
LaylaLayla, mələgıim, körpə balam, sevdiciyim, yat!Bir də ələ düşməz bu uşaqlıq dəmi, heyhat!
Dan ulduzuOt-ələfsiz bir çöl idi, qorxunc, dəhşətli zülmətQapamışdı hər tərəfi, hökm edirdi fəlakət.
Simurğ quşuXalq əfsanəsi*– Anacığım, bax o uca, sarp dağa,
MarşTürk ədəmi-mərkəziyyət firqəsi “Müsavat”a ithaf*Birləşəlim, türk oğlu, bu yol millət yoludur,
BaşlanğıcSiz ey keçən aylar-illər, uzaqlaşan zamanlar,Gənc ömrümün istəyilə qucaqlaşan zamanlar,
AnaAna, ana – bu kəlməcik hər körpənin ən ilkinÖyrəndiyi bir kəlmədir, əmdiyi süddən şirin.
Ata öyüdüEy oğul, böyüdün kamala çatdın;Çalışdın, səyinlə bu hala çatdın.
TurağayTurağayam, turağay,Quşlarda yox mənə tay.
AtQara yallı atım, qaç!Üstü xallı atım, qaç!
VətənSən ey gözəl vətənim,Yurdum, yuvamsan mənim,