Абдулла Шаиг · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
IEy məni çulğalayan dərd, nədən
Xırçın qızDeyirdi ki: – Məsud olmaq mənim böyük diləyim.Yaşamaqdan yalnız budur son qayəm, son istəyim.
Əməkçi qadınlaraQadın, ey böyük insan, parla yüksək adınla!Bizim yeni quruluş yüksələcək qadınla!
Gənc qələmlərəGüclər yenən, fəzaları da sarsıdan səsinMən istərəm ki, ruhumun üstündə titrəsin.
İlham qaynağım1905 mənə verdi sənət şövqünü,O ziyalı iksirdən mən də aldım qol-qanad.
BaşlanğıcSiz ey keçən aylar-illər, uzaqlaşan zamanlar,Gənc ömrümün istəyilə qucaqlaşan zamanlar,
Xalq düşməninəDayan, dayan, cahil memar, bina, otaq əyridir,Çünki o əl, o göz, qulaq, o baş, ayaq əyridir.
Gəlsinİstəkli tələbəm Ruhulla Axundova*O gün olsun bağıma sevgili yarım gəlsin!
İki qəzəlHörmətli şairimiz Süleyman Rüstəmə*I
Böyük hicranBöyük qardaşım Məmməd Səid Ordubadiyə ithaf*Yadımdadır, o gün ki sən sərilmişdin yatağa,
Ölümə həcvEy ölüm, oy, nə yaman siman var:Qaşqabaqlı, qara, çirkin, yassar.
İstəkli nəvəm ÜlkərəBir gün səhər dalmışdım ulduzların seyrinə,Gözləyirdim üzümə haçan gülər Ülkərim.
ƏdhəmDağın döşündə qaralmaqda bir aul; o gözəlVə şən mühiti bəzər yamyaşıl uca məşəl.
Yetim cücəAy kiçicik, soluq cücəm,Boynu buruq, yoluq cücəm!
XoruzAy pipiyi qan xoruz,Gözləri mərcan xoruz!
QuzuBir obada körpə quzu,Mələr-mələr, qaçar düzü,
Oyan, oğlum!Ağıllı oğlum, oyan!Qiymətlidir hər zaman.
PayızPayız olur, əsir soyuq küləklər,Solur dağda, çöldə əlvan çiçəklər.
TəmizlikSəhər durunca,Əlimdə fırça,
QərənfilQərənfiləm mən,Gözəl güləm mən;
Övlad qayğısıUşaq idim, yadımdadır, yaz idi.Şıltağım bu cahana sığmaz idi.
BaharUğur olsun, gözəl bahar!Səni ellər çox arzular.
Tülkü həccə gedirITülkü qocalmış idi,
Sehrli üzükZəlzələ bir çuxurdanAtdı daşı, kəsəyi.
ŞikayətlərimYenə hər yanda hökm edir zülmət!Yenə söndü o nazənin ülkər!
ŞəklindəÜzümdə gərdi-təkəddür niqab şəklində.Gözümdə əşki-təhəssür hübab şəklində.
Dağlar sultanıDan atınca xoruz, beçələr banlar.Dağ-dərədən çəkilməmiş dumanlar,
ÜlkərSorucu gözündə sevda uçarkən,Ey xoş kölgəsində səfalandığım.
Şərq gözəlinəŞəfəqlər sökərkən öpüşlərindənYaranmış al, incə yanağın sənin!
GözlərQıvırcıq saçının şux tellərindəÜlkər tək parlayıb axan, a gözlər!