Абдулла Шаиг · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Noldu rəngin çiçəklərin açman!Güllərindən dəmət yapdım bən,
İrəli!Keçmişləri unut, quzum, artıq ona əl vurma!O dumanlı pərdələri üzərindən qaldırma!
Üsyan et!Ey sönük, çürümüş dünya, parçalan!Qusduğun: əsarət, zəncir, ölüm, qan!
Qışın nəğməsiSaqqalı ağ, saçı ağ,Əlində zorba çomaq
TəbrizMən çoxdan həsrətəm vüsalə, Təbriz.O ceyran baxışlı cəmalə, Təbriz.
Bir quşBir quş səhər ertə bağçabağda,Çör-çöp daşıyıb yuva tikirdi.
CütcüCütçü, əkinçi baba,Bahar gəlir, qalx daha!
Nişanlı qızZülmət gecədə nişanlı bir qızBir hüzn, kədər içində yalqız,
SabirəIO geniş alnı bir günəşli səma,
AnaAna, ana – bu kəlməcik hər körpənin ən ilkinÖyrəndiyi bir kəlmədir, əmdiyi süddən şirin.
YazGetdi qışın ayazı,Parladı ilin yazı.
KeçiAla-bula, boz keçi,Ay qoşa buynuz keçi!
PionerləTəbiət canlanır, bahar çağıdır,Bağçalar, yamaclar çiçəklənmədə.
Sən güləndəSən güləndə ellərəAl günəşli yaz gəlir.
VətənEy çeşmimin önündə mücəssəm, vətən, vətən!Qəlbim kimi ələmlərə həmdəm, vətən, vətən!
LaylaLayla, mələgıim, körpə balam, sevdiciyim, yat!Bir də ələ düşməz bu uşaqlıq dəmi, heyhat!
MarşTürk ədəmi-mərkəziyyət firqəsi “Müsavat”a ithaf*Birləşəlim, türk oğlu, bu yol millət yoludur,
Üç lövhəISıtmalı təbiət inlərdi yorğun,
Vətən nəğməsiEy dünyaya aydınlıq saçan odlar diyarı!Sən ey sönməz günəşin xəzangörməz baharı!
Yeni ailələrəHər oğlan ki evlənir, hər qız ki gedir ərə,Xoşbəxtlik istəyirsə, bunu alsın nəzərə:
AtQara yallı atım, qaç!Üstü xallı atım, qaç!
VətənSən ey gözəl vətənim,Yurdum, yuvamsan mənim,
BağçaAdil zirək uşaq idi,Həm də bir az şıltaq idi.
FidanAğacların arasında ulu, sağlam bir kötük,Ağır, kəskin baltalarla qol-qanadı qırılmış,
Dan ulduzuOt-ələfsiz bir çöl idi, qorxunc, dəhşətli zülmətQapamışdı hər tərəfi, hökm edirdi fəlakət.
Simurğ quşuXalq əfsanəsi*– Anacığım, bax o uca, sarp dağa,
GənclərəQızıl əsrin övladı, sən əsrlər aşaraq,Eniş-yoxuş yollarda sellər kimi coşaraq,
Ata öyüdüEy oğul, böyüdün kamala çatdın;Çalışdın, səyinlə bu hala çatdın.
BaharBağçalarda açır gül,Fərəhlənir hər könül.
YetimSoyuq gecə, səs edirdi boran çox hiddət ilə,Bayırda bir uşaq ağlardı dərd, möhnət ilə.